^W górę
  • 1 Kartka z kalendarza
    Szkolny Festyn Rodzinny - 29.09.2018r (sobota) - w godz. 14.00 - 18.00
  • 2 Kartka z kalendarza
    Pasowanie pierwszaków, 12.10.2018 - 10.00 .................................................................................... Szkolny projekt edukacyjny: 100 lat temu w szkole......
  • 3 Kartka z kalendarza
    09.11.2018 - projekt edukacyjny, o godz. 12.00 - udział klas 5-8 w koncercie szkolnym w LOSiR
  • 4 Kartka z kalendarza
    11.11. 2018 - udział szkoły w Lubońskim Biegu Niepodległości i obchodach miejskich
  • 5 Kartka z kalendarza
    14.11.2018 – wywiady dla rodziców kl. 1-3 .................................................................................... 15.11. 2018 – wywiady dla rodziców klas 4-8
baner

Odwiedza nas 169 gości oraz 0 użytkowników.

1 edycja Szkoły z Klasą 2.0 (2010/11)

Koordynator:Lidia Kałwińska

Nauczyciele: Monika Musielak-Heyer, Alicja Walenciak- Galińska, Marta Lewandowska, Beata Adamska, Joanna Kordzińska, Agnieszka Ratke, Alina Malinowska.

Relacja z debaty

I już po debacie, a tyle było przygotowań. Informację o mającej odbyć się debacie ogłosiliśmy wszystkim uczniom przez szkolny radiowęzeł oraz na tablicach informacyjnych. Uczniom klas 4-6, z którymi nauczyciele wymienili się e-mailami wysłaliśmy również informacje o debacie na skrzynki pocztowe. Do grup uczniów, którzy odbyli debaty klasowe dołączyli  nasi dziennikarze ze szkolnego koła dziennikarskiego. Oni również pomogli nam powiadomić wszystkich zainteresowanych – rozsyłali s-msy. Na debatę zaprosiliśmy również  Panią Dyrektor Teresę Zygmanowską. Ponieważ w debatach klasowych uczestniczyło aż 10 klas, to wspólnie postanowiliśmy, że do debaty szkolnej każda grupa wybierze swoich przedstawicieli, którzy w dowolnej formie zaprezentują działania grup i propozycje do kodeksu szkoły. 17 grudnia o godz. 12.00 debatę prowadziłam ja, jako koordynator. W sali było ok. 50 uczniów biorących udział w debacie oraz grupa widzów. Wszyscy uczestnicy otrzymali kartki zielone i czerwone. Debatę rozpoczęłam od prezentacji multimedialnej, w której zaprezentowałam wszystkie siedem problemów, tak, by uczniowie, którzy do tej pory pracowali tylko nad swoim problemem mieli poczucie, że to, co wypracowali stanowi element całości. W prowadzeniu debaty pomagali mi wybrani przez poszczególne grupy prezenterzy. Problem Ucz i ucz się z TIK zaprezentowali nasi najmłodsi uczniowie- z klas 1, pod opieką p. Michalak. Każda kolejna grupa miała ok. 3 minut na prezentację swoich dokonań. Sposób prezentacji był bardzo zróżnicowany. Pojawiły się ciekawe plakaty, prezentacje w Power Poincie, a nawet historyjki obrazkowe. Po każdej prezentacji na sali rozlegały się brawa. Na koniec każda grupa musiała podać 2 -3 propozycje do kodeksu szkoły. W rezultacie zgromadziliśmy duży materiał do dalszej dyskusji. Mógł w niej zabrać głos każdy uczestnik debaty, po uprzednim zgłoszeniu chęci u prowadzących wraz ze mną debatę dwóch uczniów z klasy 6d. W tym czasie kolejna dwójka uczniów spisała wszystkie propozycje haseł kodeksu. W kolejnej fazie przystąpiliśmy do podsumowania debaty. Teraz każdy mógł wyrazić swoją opinię na temat wagi poszczególnych zapisów poprzez podniesienie czerwonej lub zielonej kartki. To był bardzo kolorowy etap debaty, na Saali naprzemiennie robiło się bardzo czerwono lub zielono. Wśród uczniów panowała zaskakująca mnie zgodność. W ten sposób wytypowaliśmy 13 najważniejszych zdaniem uczniów zapisów, które powinny pojawić się w Kodeksie. Postanowiliśmy też, że teraz możliwość wypowiedzi muszą mieć wszyscy uczniowie i nauczyciele. Uznaliśmy, że wypracowane propozycje umieścimy na stronie www szkoły oraz na szkolnej gazetce. W tym samym czasie propozycje uczniów zostaną zaprezentowane nauczycielom na radzie pedagogicznej. Liderzy poszczególnych zespołów spotkają się z nauczycielami uczestniczącymi w programie, by opracować końcową wersję zapisów Kodeksu w jakiejś ciekawej formie. Koło dziennikarskie postanowiło opisać debatę szkolną w prasie lokalnej, tak, by również rodzice, przyjaciele szkoły i mieszkańcy Lubonia mogli się zapoznać z tematyką TIK podejmowaną w szkole. Zgłosili się też uczniowie chętni do przeprowadzenia rozmowy z p. dyrektor szkoły oraz przedstawicielami Rady Rodziców, jak mogą pomóc nam we wprowadzaniu w życie niektórych zapisów.

Szkolny Festiwal Nauki

Szkolny Festiwal Nauki w naszej szkole trwał dwa dni. Rozpoczął się 31 maja wystawą prac powstałych w czasie realizacji projektu. Na dolnym holu pojawiły się zdjęcia, prace plastyczne i techniczne, które odzwierciedlały wybrane punkty z naszego Kodeksu 2.0. Większość prac wykonali młodsi uczniowie. Uczniowie klas 5 i 6 wzięli udział w konkursie wiedzowym dotyczącym stosowania TIK. Konkurs miał postać quizu z wykorzystaniem prezentacji w programie Power Point. Klasy były reprezentowane przez 3-osobowe zespoły, które na zmianę odpowiadały na pytania. Emocji było wiele, a uczestnicy wykazali się dużą wiedzą i czujnością – natychmiast wyłapali błąd merytoryczny, który niespodzianie wkradł się do prezentacji. Pytania dotyczyły również treści zawartych w Kodeksie 2.0. W nagrodę  otrzymali pamiątkowe dyplomy Szkoły z klasą. Uczniowie klasy 6d, którzy przygotowali prezentacje  „Fantastyczna podróż” przedstawiali je zainteresowanym kolegom w pracowni komputerowej, która tego dnia była otwarta również w czasie przerw. Z kolei cztery klasy 5 miały możliwość obejrzenia spektaklu w wykonaniu uczniów klasy 5c, którzy przygotowali sztukę „Śnieżka” w wersji nie tylko współczesnej, ale również czterojęzycznej. W spektaklu sceny wykonywane w języku polskim  przeplatały się ze scenami w językach obcych: angielskim, niemieckim i rosyjskim. Współczesności sztuki wtórowała sceneria, która była wyświetlana z wykorzystaniem rzutnika i obrazów pochodzących z sieci internetowej. To było bardzo ciekawe, nowe doświadczenie nie tylko dla uczniów, ale także nauczycieli. Publiczność, mimo panującego w sali gimnastycznej upału chętnie śmiała się ze słownych dowcipów. Koło dziennikarskie przygotowało specjalny numer gazetki on-line, dostępnej na naszej stronie internetowej, w której umieścili wiele ciekawych wiadomości dotyczących pisania emaili. Dziennikarze wyszukali z Internetu i stworzyli słownik komputerowy na nasz użytek. UFF – tyle działo się tylko jednego dnia.

1 czerwca natomiast świętowaliśmy dalej. Wielu uczniów klas 4-6 wzięło udział w projekcie „Zabawy językowe”. Pomysł na organizację takiego dnia językowego wpadł nam do głowy, gdy dowiedzieliśmy się, że nasze zaproszenie przyjął na ten dzień Deutsch Wagen. To kolorowy busik, promujący w Polsce naukę języka niemieckiego. Poprzez zabawy z językiem uswiadamia społeczenstwu polskiemu, że warto znać język najbliższego sąsiada. Postanowiliśmy wtedy nie ograniczać się tylko do grupy ok. 50 uczniów. Nasi germaniści i angliści zadeklarowali się również przygotować zabawy z językiem obcym. Pomysły były różne, każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Dla tych, którzy nie lubią wytężać swoich umysłów, za to świetnie radzą sobie w sporcie przygotowaliśmy Szkolną Olimpiadę Sportową, na której każdy mógł  pobić rekord szkoły w biegu na 60m czy też rzucie piłką lekarską. Otwarciu Olimpiady towarzyszyło odsłonięcie tablicy rekordów szkolnych, którego dokonała pani dyrektor. Zmęczeni, ale bardzo rozemocjonowani spotkaliśmy się wszyscy na kończącym Szkolny Festiwal Nauki koncercie, w którym prezentowane były piosenki w języku niemieckim lub angielskim. To był długi, pełen emocji i bardzo dynamiczny Szkolny Festiwal Nauki. Staraliśmy się pokazać naszym uczniom, że nauka wcale nie musi być nudna.

Kodeks 2.0

I wersja Kodeksu 2.0

Kodeks Cieszkowianki w zakresie stosowania TIK

 

  1. Komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu.
  2. Zanim skopiujemy informacje czytamy ja, sprawdzamy źródło, porównujemy informacje z innych źródeł i twórczo je modyfikujemy.
  3. Korzystając z cudzych prac zawsze podajemy autora i źródła.
  4. Korzystamy tylko z legalnego oprogramowania.
  5. Komunikujemy się z rówieśnikami i nauczycielami z wykorzystaniem TIK, zachowując zasady Netykiety.
  6. Zabezpieczamy swoje komputery programami: antywirusowymi i blokującymi niebezpieczne treści.
  7. Pełnimy dyżury w bibliotece szkolnej, tak, by ułatwić dostęp do komputerów wszystkim chętnym.
  8. Korzystamy z sieci szkolnej.
  9. Osobom poznanym w Internecie nie ufamy, a wszelkie przejawy cyberprzemocy zgłaszamy dorosłym.

Ostateczna wersja Kodeksu 2.0

Kodeks Cieszkowianki w zakresie stosowania TIK

 Wersja ostateczna

  1.  Komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu.
  2. Zanim skopiujemy informacje czytamy ją, sprawdzamy źródło, porównujemy informacje z innych źródeł i twórczo je modyfikujemy.
  3. Korzystając z cudzych prac zawsze podajemy autora i źródła.
  4. Korzystamy tylko z legalnego oprogramowania.
  5. Komunikujemy się z rówieśnikami i nauczycielami z wykorzystaniem TIK, zachowując zasady Netykiety.
  6. Zabezpieczamy swoje komputery programami: antywirusowymi i blokującymi niebezpieczne treści.
  7. Korzystamy z komputerów szkolnych, także w czasie przerw.
  8. Korzystamy z sieci szkolnej.
  9. Osobom poznanym w Internecie nie ufamy, a wszelkie przejawy cyberprzemocy zgłaszamy dorosłym.

Sprawozdania nauczycieli

Kodeks 2.0

Debata klasowa

Debata klasowa Dnia 30.11.2010 została przeprowadzona w klasie 5b na lekcji wychowawczej debata poświęcona wykorzystywaniu TIK w szkołach. Uczestniczyło w niej 22 uczniów. Efektem tej lekcji było stworzenie kilku punktów do hasła „KOMUNIKUJMY SIĘ!” szkolnego kodeksu. Kilka dni przed debatą uczniowie klasy 5b zostali poinformowani przeze mnie – wychowawcę, jak również przez polonistę panią Galińską o celu i planowanym przebiegu samej debaty. Czwórka chętnych osób opracowała w domu wypowiedzi na następujące pytania, które zostały im przesłane mailowo na ich skrzynki pocztowe: 1. Jak i czy w ogóle używać w szkole technologii komunikacyjno-informacyjnej (Internetu, komórek…)? 2. Czy znane są wam dobre/złe przykłady używania ich w szkole? 3. jakich informacji nie powinno się w ogóle rozpowszechniać? 4. Czy portale społecznościowe i komórki mogą ułatwić kontakty uczniów z nauczycielami i nauczycieli rodzicami? Debata przyjęła zatem formę debaty panelowej. Wybrane osoby – eksperci miały jednak z góry wyznaczone role: dwie z nich były krytycznie, dwie zaś bardzo entuzjastycznie nastawione do pomysły wykorzystywania TIK w szkołach do wzajemnej komunikacji. Szczególnie wypowiedzi krytyczne wywoływały mnóstwo emocji i próby polemiki. Wielu uczniów zabierało głos, biorąc czynny udział w dyskusji. Większość zdecydowanie poparła wprowadzanie nowoczesnych technologii w szkołach, zauważając wiele pozytywnych ich stron. Wątpliwości natomiast budziło samo praktyczne wprowadzanie i używanie ich np. do informowania rodziców o postępach w nauce dzieci. Pojawiły się obawy, że mogłoby dochodzić do włamywania się do programu, wprowadzania nielegalnie zmian. Drugą część lekcji poświęciliśmy układaniu punktów do Kodeksu 2.0. W tym celu najpierw w parach uczniowie zastanawiali się nad tym, jak TIK pomagają w edukacji, jak sami z nich korzystają na lekcjach. Niektórzy, jak przyznali, zaglądają do zasobów Internetu, przygotowując się do prezentacji na wybrane przedmioty, np. na lekcje historii. Przeważnie jednak zaglądają do niego w domu. Dostęp do sieci mają w szkole raczej na lekcjach informatyki. Następnym etapem naszej pracy było już tworzenie punktów do naszego punktu 4 Kodeksu 2.0. Podczas tej pracy, w kilkuosobowych grupach, zapisywali oni swoje pomysły na kartkach. Wybraliśmy ostatecznie następujące propozycje: 1. na portalach społecznościowych nie utrzymuj kontaktów z osobami, których nie znasz. 2. W Internecie zamieszczaj takie informacje, które nie są danymi osobowymi lub nie krzywdzą innych . 3. wszelkie programy służące komunikacji dobrze zabezpiecz trudnym hasłem. Praca z uczniami na tym etapie pozwoliła nam spojrzeć z pewnej odległości na nasze możliwości nauczania i komunikowania się, zdać sobie sprawę z wielu braków, co do dostępności do nowych technologii w szkole, ale też co do naszych własnych umiejętności posługiwania się nimi.

 

Debata szkolna

 

Przy współpracy z panią Galińską została wybrana dwójka uczniów, którzy jako reprezentacja klasy, zaprezentowali wypracowane przez nas propozycje do Kodeksu szkolnego. Uczniowie położyli nacisk na bezpieczeństwo w Internecie. Zostało to przyjęte ze zrozumieniem przez pozostałych uczestników debaty szkolnej, a potwierdzeniem tego były zamieszczone w szkolnym Kodeksie punkty: 6. Zabezpieczamy swoje komputery programami: antywirusowymi i blokującymi niebezpieczne treści oraz 9. Osobom poznanym w Internecie nie ufamy, a wszelkie przejawy cyberprzemocy zgłaszamy dorosłym.

 

Zadanie TIK

Planowanie

W pierwszym semestrze roku szkolnego 2010/2011 w klasach 4-6 zwracałam uwagę na to, by uczniowie wykorzystujac teksty z Internetu za każdym razem podawali źródło informacji, ale też podchodzili krytycznie do znalezionych tekstów, porówniując je z innymi źródłami. Ocena zawsze dotyczyła tych prac, które zostały twórczo przekształcone przez uczniów. Punkt naszego szkolnego Kodeksu, nad którym pracuję to "2. Zanim skopiujemy informację czytamy ją, sprawdzamy źródło, porównujemy informacje z innych źródeł i twórczo je modyfikujemy."

W klasach czwartch przygotowujemy się do realizacji zadania, którego treścią jest wyszukanie w Internecie infornacji na temat wybranego państwa UE. Uczniowie na podstawie zebranych wiadomości, podzieleni na 4-5 osobowe zespoły przedstawią następnie je w postaci plakatu (personifikacji państwa, ubierając ją w barwy narodowe). Korzystać mogą podczas przygotowań ze szkolnych komputerów np. znajdujących się w bibliotece szkolnej.

 

Realizacja

Wykonanie zadania przebiegło dwuetapowo. W pierwszym etapie uczniowie zostali poinformowani o tresci, celach zadania i kryteriach oceny. Mieli następnie tydzień czasu na przygotowanie niezbędnych do wykonania zadania wiadomości.

Wszyscy uczniowie wykonali prawidłowo powierzone im zadanie. Odnaleźli potrzebne im informacje na temat państw UE i w ciekawy sposób je zaprezentowali. Dzięki pokierowaniu przez nauczyciela pracami, mianowicie konieczności przedstawienia państw jako postaci, nie kopiowali bezmyślnie treści z Internetu, ale przetwarzali na swój sposób.

Przy ocenie brałam pod uwagę nie tylko ilość i jakość zebranych informacji, ale też pomysłowość i sposób ich zaprezentowania.
 

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

Monika Musielak-Heyer

Konspekt lekcji historii

Kl. 5b

 

Temat: „Osiągnięcia starożytnych Rzymian – powtórzenie wiadomości”

 

Cel główny:

Uczniowie potrafią korzystać z informacji.

 

Cele szczegółowe:

  • Uczniowie potrafią odnaleźć w różnych źródłach (Internet, encyklopedie, programy edukacyjne, …) informacje na wybrany temat dotyczący osiągnięć starożytnych Rzymian,
  • Dokonają analizy zgromadzonych materiałów pod względem ich ważności i przydatności oraz ułożą je w formie teczki „port-folio”, każda informacja musi być opatrzona w tytuł i autora pracy, z której korzystali,
  • Na podstawie zgromadzonych informacji wykonają fragment ekspozycji, prezentującej dorobek kulturalny Rzymian (może to być: fragment kroniki prowadzonej przez legionowego kronikarza, wykonane z papieru lub tektury fragmenty uzbrojenia bądź ich szkice, pomniki znanych Rzymian – uczniowie musieliby sami przedstawić rzeźby w formie dramy!, mapy, makiety, plakaty itp.),

 

Metoda: Projekt edukacyjny

Muzeum (technika mieszana)

Przebieg lekcji:

Uczniowie zostają wcześniej podzieleni na  4-5 osobowe grupy.  Nauczyciel wyjaśnia cel pracy i sposób jej realizacji. Określa też czas przewidziany na przygotowania i realizację. Grupy wybierają temat najbardziej je interesujący, związany z historią i dziedzictwem starożytnego Rzymu, dzielą się zadaniami i omawiają sposób prezentacji swojej pracy.

Następnie uczniowie w grupach opracowują teczkę „port-folio”  i przygotowują się do ekspozycji.

Zagadnienia, które można zaproponować uczniom:

  1. Zabytki starożytnego Rzymu.
  2. Legiony rzymskie.
  3. Galeria słynnych postaci.
  4. Rzymskie wynalazki i odkrycia.
  5. Niewolnicy i gladiatorzy.
  6. Wierzenia Rzymian.

INSTRUKCJA DLA UCZNIA

Terminarz i zadania

 

lp

TERMIN

ETAPY

ZADANIA

1.

8.03.2011

wstępny

- podział na grupy,

- wybór tematu,

- ustalenie ról i zadań

2.

15.03.2011

przygotowawczy

- gromadzenie informacji na wybrany temat,

- kompletowanie teczki port-folio

3.

 

22.03.2011

przygotowawczy

- zakończenie prac nad teczką port-folio

- omówienie prezentacji i podział zadań w grupie

4.

 

24.03.2011

finałowy

- przygotowanie prezentacji

- prezentacja tematu w wybrany, ciekawy sposób

- ocena pracy grupowej

  

Teczka port-folio powinna zawierać:

  • Tytuł pracy, nazwiska autorów,
  • Spis treści
  • Zgromadzone materiały (mogą być to wycinki z gazet, wydruk z Internetu, ilustracje,….), każda ma być opatrzona w informację, skąd została zaczerpnięta – autor, tytuł, strona internetowa itp.
  • Nasze wnioski:

Odpowiedź na pytanie, co przyniosła nam praca nad tym tematem, czego się dowiedzieliśmy…

 

Realizacja

Projekt został zrealizowany w wyznaczonym terminie. Wszystkie grupy zadaniowe poradziły sobie znakomicie z zadaniami. Wyjątkiem była jedna z grup, która w niewielkim tylko stopniu przygotowala sie do prezentacji. Poza tym jednak wszyscy uczniowie z zaangażowaniem przystąpili do prezentacji, wykazując sie przy tym dużą kreatywnością. Pomoca w wykonaniu jej była z pewnością przygotowana na wcześniejszych zajęciach teczka port folio.

Uczniowie korzystali z różnego rodzaju źródeł wiedzy, a najchetniej wykorzystywanymi były strony internetowe. Za każdym razem jednak podawali autora, tytuł i stronę. Pod tym względem wykonali zadanie bardzo dobrze.

Monika Musielak-Heyer


Kodeks 2.0

Debata klasowa

Debata nad problemem „7” - NAUCZCIE TEGO DOROSŁYCH, która odbyła się 30.11.2010 wzbudziła wiele emocji wśród uczniów, a dla mnie była niezwykle pouczająca. Przygotowaniami do tej debaty zajęłam się z tygodniowym wyprzedzeniem. Poprosiłam dwójkę uczniów, by zostali liderami grup. Ich zadaniem było stworzenie tych grup i poinformowanie wszystkich uczniów o zakresie debaty. Otrzymali oni ode mnie informacje dotyczące wybranego problemu, a także niezbędne wiadomości dotyczące całości kodeksu 2.0. Pierwszy zespół przygotowywał się do prezentacji odpowiedzi na pytanie: JAK JEST?, czyli miał przedstawić obecny stan umiejętności posługiwania się TIK przez starszych ludzi. Ta grupa poradziła sobie bardzo dobrze z zadaniem: przeprowadziła rozpoznanie wśród ludzi starszych, takich jak dziadkowie, wujkowie, sąsiedzi. Pytanie: czy umiejętność posługiwania się komputerem ułatwiłaby Panu/Pani Zycie codzienne oraz jakie umiejętności byłyby najbardziej przydatne postawili 20 wybranym przez siebie osobom. W czasie debaty ustaliliśmy, że starsi ludzie chcieliby umieć pisać na komputerze oraz posługiwać się Internetem zwłaszcza w zakresie komunikowania się (poczta elektroniczna, komunikatory) i pozyskiwania wiadomości na temat ważnych wydarzeń na świecie. Część badanej grupy chciałaby mieć umiejętność opłacania rachunków przez Internet. Druga grupa uczniów miała zastanowić się nad pytaniem: JAK MOŻE BYĆ? W czasie debaty zaprezentowali swoje pomysły w jaki sposób oni jako uczniowie mogą pomóc starszym ludziom w pozyskaniu umiejętności korzystania z TIK . Pojawiły się pomysły, by po pierwsze zaproponować bliskim nam starszym osobom krótki kurs umiejętności komputerowych. Następnie poprosić o pomoc nauczycieli informatyki i za ich zgodą zaprosić zainteresowanych do pracowni komputerowej na pierwsze zajęcia. Każdy zaproszony starszy człowiek miałby swojego przewodnika w postaci ucznia. Pierwsze zajęcia poprowadziłby nauczyciel, a następne prowadziliby uczniowie indywidualnie dla każdego uczestnika. Niektórzy uczniowie zadeklarowali, że mogliby uczyć swoich dziadków na własnym komputerze w warunkach domowych. Debata była naprawdę owocna. Uczniowie słuchali się wzajemnie. Powstało kilka ciekawych pomysłów, które w formie prezentacji przedstawią na debacie szkolnej już 17 grudnia. Teraz są w trakcie przygotowywania prezentacji w Power Point. Pierwotnie to właśnie 7 problem wydawał mi się najtrudniejszy do zrealizowania przez moich uczniów, ale jako koordynator postanowiłam przyjąć na siebie to właśnie zadanie. Trudności pojawiły sie na etapie zebrania grup przez liderów, ale później poszło juz gładko. Pomysły uczniów sprowokowały mnie do myślenia nad duzym projektem szkolnym, w którym chciałabym zaproponować najstarszym absolwentom naszej szkoły (która ma już 108 lat) możliwość nauczenia sie podstawowej obsługi komputera, tak, bysmy mogli w sieci komunikować się z nimi. Zobaczymy czy starczy nam sił ...

 

Debata szkolna

 

I już po debacie, a tyle było przygotowań. Informację o mającej odbyć się debacie ogłosiliśmy wszystkim uczniom przez szkolny radiowęzeł oraz na tablicach informacyjnych. Uczniom klas 4-6, z którymi nauczyciele wymienili się e-mailami wysłaliśmy również informacje o debacie na skrzynki pocztowe. Do grup uczniów, którzy odbyli debaty klasowe dołączyli  nasi dziennikarze ze szkolnego koła dziennikarskiego. Oni również pomogli nam powiadomić wszystkich zainteresowanych – rozsyłali s-msy. Na debatę zaprosiliśmy również  Panią Dyrektor Teresę Zygmanowską. Ponieważ w debatach klasowych uczestniczyło aż 10 klas, to wspólnie postanowiliśmy, że do debaty szkolnej każda grupa wybierze swoich przedstawicieli, którzy w dowolnej formie zaprezentują działania grup i propozycje do kodeksu szkoły. 17 grudnia o godz. 12.00 prowadziłam ja, jako koordynator debatę. W sali było ok. 50 uczniów biorących udział w debacie oraz grupa widzów. Wszyscy uczestnicy otrzymali kartki zielone i czerwone. Debatę rozpoczęłam od prezentacji multimedialnej, w której zaprezentowałam wszystkie siedem problemów, tak, by uczniowie, którzy do tej pory pracowali tylko nad swoim problemem mieli poczucie, że to, co wypracowali stanowi element całości. W prowadzeniu debaty pomagali mi wybrani przez poszczególne grupy prezenterzy. Problem Ucz i ucz się z TIK zaprezentowali nasi najmłodsi uczniowie- z klas 1, pod opieką p. Michalak. Każda kolejna grupa miała ok. 3 minut na prezentację swoich dokonań. Sposób prezentacji był bardzo zróżnicowany. Pojawiły się ciekawe plakaty, prezentacje w Power Poincie, a nawet historyjki obrazkowe. Po każdej prezentacji na sali rozlegały się brawa. Na koniec każda grupa musiała podać 2 -3 propozycje do kodeksu szkoły. W rezultacie zgromadziliśmy duży materiał do dalszej dyskusji. Mógł w niej zabrać głos każdy uczestnik debaty, po uprzednim zgłoszeniu chęci u prowadzących wraz ze mną debatę dwóch uczniów z klasy 6d. W tym czasie kolejna dwójka uczniów spisała wszystkie propozycje haseł kodeksu. W kolejnej fazie przystąpiliśmy do podsumowania debaty. Teraz każdy mógł wyrazić swoją opinię na temat wagi poszczególnych zapisów poprzez podniesienie czerwonej lub zielonej kartki. To był bardzo kolorowy etap debaty, na Saali naprzemiennie robiło się bardzo czerwono lub zielono. Wśród uczniów panowała zaskakująca mnie zgodność. W ten sposób wytypowaliśmy 13 najważniejszych zdaniem uczniów zapisów, które powinny pojawić się w Kodeksie. Postanowiliśmy też, że teraz możliwość wypowiedzi muszą mieć wszyscy uczniowie i nauczyciele. Uznaliśmy, że wypracowane propozycje umieścimy na stronie www szkoły oraz na szkolnej gazetce. W tym samym czasie propozycje uczniów zostaną zaprezentowane nauczycielom na radzie pedagogicznej. Liderzy poszczególnych zespołów spotkają się z nauczycielami uczestniczącymi w programie, by opracować końcową wersję zapisów Kodeksu w jakiejś ciekawej formie. Koło dziennikarskie postanowiło opisać debatę szkolną w prasie lokalnej, tak, by również rodzice, przyjaciele szkoły i mieszkańcy Lubonia mogli się zapoznać z tematyką TIK podejmowaną w szkole. Zgłosili się też uczniowie chętni do przeprowadzenia rozmowy z p. dyrektor szkoły oraz przedstawicielami Rady Rodziców, jak mogą pomóc nam we wprowadzaniu w życie niektórych zapisów.

W opisanej debacie szkolnej wzięła również udział grupa uczniów, która pracowała ze mną nad problemem 7. Uczniowie zaprezentowali swój pomysł uczenia swoich dziadków prostej obsługi komputera. Pomysł został przyjęty z uwagą, ale w głosowaniu nie uzyskał dużej aprobaty. Postanowiliśmy więc nie wpisywać tego punktu do kodeksu, ale spróbować podjąć pierwsze działania w swoim najbliższym otoczeniu. Problemem okazało sie dotarcie niektórych starszych osób do szkoły, więc uczniowie postanowili, ze spróbuja najpierw uczyć swoich własnych starszych bliskich.

 

Galeria:

 

Zadanie TIK

Planowanie

 

Do realizacji wybrałam pierwszą zasadę testowanego obecnie w szkole kodeksu. Zasada ta brzmi: Komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu.

W szkole, kilka dni temu, pojawiła się pierwsza tablica multimedialna. Wzbudziła wiele emocji uczniów i nauczycieli. Zaproponowałam uczniom klasy 6d na informatyce przygotowanie prezentacji multimedialnej z wybranego przez nich przedmiotu, która to prezentacja ułatwiłaby nauczycielowi prowadzenie lekcji z wykorzystaniem tablicy interaktywnej, a uczniom – koleżankom i kolegom pozwoliłaby w przyjemnej formie poznać nowe zagadnienia. Pracę zaplanowałam jako miniprojekt. Uczniowie otrzymali instrukcję projektową, w której określiłam cele prezentacji oraz  czas na jej wykonanie, a także opis realizacji zadania, opis zasad prezentacji i oceny. 

Instrukcja projektowa

 

Twoim zadaniem będzie przygotowanie prezentacji w programie Power Point wybranego przez Ciebie zagadnienia, które mógłbyś przedstawić na lekcji. 

 

Temat projektu: TIK pomaga mi w nauce, a ja pomagam innym

Cele:

  • Poznasz nowe wiadomości
  • Zdobędziesz umiejętność przygotowywania dobrej prezentacji multimedialnej
  • Nabędziesz umiejętność zaprezentowania swojej pracy kolegom i koleżankom

Czas działania: 3 tygodnie

Konsultacje:

Bezpośrednie - na każdej lekcji informatyki oraz w środy o godz.15.30, indywidualnie z nauczycielem przedmiotu.

 

Etapy pracy:

  • Wybierz szkolny przedmiot, na który chciałbyś przygotować prezentację,
  • Sprawdź na jaki temat mógłbyś przygotować ciekawą prezentację,
  • Skonsultuj z nauczycielem przedmiotu czy dobrze wybrałeś temat i ustal z nauczycielem termin i czas prezentacji,
  • Zgromadź materiał, który chciałbyś zaprezentować,
  • Wykonaj slajdy prezentujące ważne treści. Pamiętaj, by na slajdach zamieszczać ograniczone ilości tekstu, wzbogacać je ilustracjami, obrazami itp.
  • Na slajdach umieść linki do stron, z których korzystałeś lub/i stron rozszerzających wiadomości,
  • Przygotuj przynajmniej 1 slajd, na którym umieścisz jakieś zadanie dla swoich kolegów i koleżanek,
  • Nagraj wersję głosową przynajmniej do jednego slajdu,
  • Wstaw animacje, przejścia slajdów, dźwięki i inne efekty,
  • Wykonaj slajd tytułowy i końcowy,
  • Zaprezentuj swoja pracę na wybranym przedmiocie korzystając z pomocy nauczyciela przy obsłudze tablicy interaktywnej.

Ocena:

  • Poprawność wykonania pracy w programie Power Point
  • Poprawność merytoryczna i estetyka wykonania
  • Sposób prezentacji

 

Realizacja

 

Dzisiaj, czyli w czwartek 27 stycznia rozpoczęliśmy pierwsze prezentacje przygotwane w ramach projektu edukacyjnego. Okazało się, że uczniowie wybrali różne przedmioty oraz różne tematy  do zaprezentowania. Jako pierwsza została pokazana prezentacja Adriana i Bartka. Dotyczyła ona geometrii, a dokładnie figur płaskich i wzorów na obliczanie ich pól. Każdy slajd był starannie zaprojektowany i wykonany - dotyczył jednej figury geometrycznej. Prezentacja, poza ciekawą grafiką wzbogacona była dobrze dobraną muzyką oraz uzupełniona własnym głosem nagranym przez chłopaków.  Przy okazji tej prezentacji pozostali uczniowie mieli mozliwośc przekonania się jak ważny jest obraz i dźwięk w przyswajaniu informacji. Wspólnie doszli do wniosku, że o wiele łatwiej zapamietają podstawowe wzory po przygotowaniu takiej prezentacji. Widzowie tak skrupulatnie obserwowali prezentację pod wzgledem merytorycznym, że nawet doszukali się błędu formalnego. Kolejne prezentacje też były ciekawe i dotyczyły wielu dziedzin np. ortografii, zasad gry w siatkówkę, malarstwa renesansowego, wyszukiwarek internetowych itp. Dbaliśmy, by każda z nich kończyła się podaniem źródeł, z których zaczerpnięto materia. Oczywiście przeważały tu adresy internetowe. Z tych linków korzystaliśmy, by sprawdzic czy informacje zawarte na slajdzie zostały bezmyślnie skopiowane czy też zostały twórczo zanalizowane i zaczerpnięto ze źródła tylko to co naprwdę było potrzebne do zaprezentowania tematu. Myślę, że te "robocze" prezentacje pomogły uczniom zrozumieć cel, który powinien przyświecać przygotowaniu takich form na lekcje. Uczniowie sami dochodzili do wniosku co warto zamieszczac w prezentacjach a z czego mozna rezygnować. Każda prezentacja musiał też zawierać jakieś zadania do wykonania przez uczniów w czasie jej trwania, a więc były zagadki, rebusy, krzyżówki, zadania do uzupełniania, a nawet przysiady i skłony:).

Od jutra rozpoczynamy ferie, a po feriach przyjdzie czas, by każdy uczeń zaprezentował swoją pracę na przedmiocie przed cała klasą i nauczycielem przedmiotu. Ciekawa jestem jak prace wykonane przez uczniów spodobają sie nauczycielom i czy posłuża im na kolejnych lekcjach. Bardzo bym się cieszyła.

Postanowiłam jeszcze raz wrócić do tematu tego projektu. Muszę przyznać, że stopień zaangażowania uczniów samą mnie zaskoczył. Po zakończeniu prezentacji przeprowadziłam ankiete ewaluacyjną, w której zapytałam ich m.in. czy instrukcja projektowa była dla nich zrozumiała, z czym mieli problem, a co sprawiło im największa frajdę. Okazało sie, że wielu spodobał sie naprawdę multimedialny charakter prezentacji, gdzie mogli nie tylko wprowadzić animacje niestandardowe obrazu, ale także wstawić swój nagrany głos i dopasować muzykę oraz ustawić chronometraż. Kilku uczniów napisało, że mieli trudność z "nadmiarem materiałów źródłowych, z ich posegregowaniem i wybraniem tego co istotne. O dziwo, takiej odpowiedzi udzielili najlepsi uczniowie. Wielu uczniów (60%) napisało, że najtrudniejsze było nie samo przygotowanie prezentacji tylko jej zaprezentowanie na forum klasy. Określali to najczęście: "czyułem się dziwnie".
 

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

 

Temat projektu „Fantastyczna podróż” przyszedł mi do głowy, gdy rozmawiałam z uczniami na temat ich wiosennych marzeń. Okazało się, że wielu z nich marzy o tym, by w przyszłości podróżować – nie tylko w przestrzeni, ale też w czasie. Z kolei w czasie realizacji projektu edukacyjnego „Absolwent” okazało się, że uczniowie często utożsamiają sukces życiowy z możliwością podróżowania po świecie. Postanowiłam więc pozwolić im na pofantazjowanie.

            Projekt zamierzam zrealizować z chętnymi uczniami z klasy 6d. Cele projektu szczegółowo opisuję w instrukcji projektowej. Na pierwszym spotkaniu obecnych było 12 uczniów. Postanowiliśmy podzielić się na zespoły 2-3 osobowe. Wszelkie informacje dotyczące zaplanowania projektu zamieściłam w instrukcji projektowej.

 

Instrukcja

Fantastyczna podróż

Etapy realizacji projektu:

 

  • wyboru tematu i określenie problemu – do 25 marca
  • planowanie działań – do 1 kwietnia
  • poszukiwanie i analizowanie informacji – do 8 kwietnia
  • prowadzenie działań (stworzenie kompute­rowej makiety, galerii zdjęć, prezentacji multimedialnej) – do 21 kwietnia
  • prezentacja efektów projektu – do 29 kwietnia

 cele: uczeń:

  • poznaje ciekawe geograficznie i turystycznie regiony świata
  • planuje własne działania
  • poszukuje i selekcjonuje wiadomości o regionie
  • planuje podróż w wybrany region
  • charakteryzuje elementy krajobrazu wykorzystując m.in. Google Earth
  • wybiera sposób i oblicza koszty podróży
  • przygotowuje prezentację zaplanowanej podróży

Umiejętności uczniów wykorzystywane i rozwijane w czasie realizacji projektu:

  • komunikowania się i współpracy,
  • samodzielnego i twórczego myślenia,
  • planowania i organizacji pracy zespołowej,
  • zbierania i selekcjonowania informacji,
  • oceniania przebiegu i efektów własnej pracy
  • publicznej prezentacji.

 metody pracy:

  • metody aktywizujące np. maps mind

źródła informacji: Internet

podział zadań:

  • zespoły dwu lub trzyosobowe, w każdym zespole lider odpowiedzialny za pilnowanie terminów i kontakt z nauczycielem

zasady monitorowania przez na­uczyciela kolejnych etapów pracy: konsultacje indywidualne dla zespołów w każdą środę od godz. 14.00 - 16.00

Sposób i termin prezentacji:

Rezultaty działań uczniów prezentowane będą na szkolnym Festiwalu Nauki oraz na stronie internetowej szkoły, na platformie modlle w postaci prezentacji multimedialnej

 

Sposoby realizacji:

  • Wywiad w biurze podróży
  • Przygotowanie różnych propozycji podróży
  • Wybór miejsca poprzez analizę maps mind
  • Wyszukanie miejsca w googole maps
  • Obliczenie kosztów podróży w arkuszu kalkulacyjnym
  • Sporządzenie wykresu kołowego prezentującego wydatki
  • Wykonanie prezentacji multimedialnej na temat „Fantastyczna podróż”
  • Sonda wśród uczniów, nauczycieli, rodziców badająca ilu chętnych byłoby na taką podróż
  • Prezentacja danych z sondy na wykresie kolumnowym

Strukturyzacja projektu

Kto?

Co?

Kiedy?

nauczyciel

zapoznaje uczniów z projektem

do 25 marca

uczniowie

wybierają miejsce podróży, planują swoje indywidualne zadania

do 1 kwietnia

uczniowie

przeprowadzają wywiad w biurze podróży

do 8 kwietnia

uczniowie

wyszukują informacje w Internecie o wybranym przez siebie miejscu podróży, selekcjonują je, korzystają z google maps

do 8 kwietnia

uczniowie

stworzenie kompute­rowej makiety, galerii zdjęć, prezentacji multimedialnej lub filmu

do 21 kwietnia

nauczyciel

konsultacje indywidualne dla zespołów

środy od 14.00 - 16.00

uczniowie i nauczyciel

prezentacja efektów projektu

do 29 kwietnia

 

kryteria oceny projektu:

poprawność merytoryczna

prawidłowe wyselekcjonowanie informacji

efektywne wykorzystanie źródeł

sposób prezentacji

współpraca w zespole

 

Realizacja

 

Opis realizacji projektu:

Po otrzymaniu propozycji uczestniczenia w projekcie edukacyjnym uczniowie z dość dużą uwagą zapoznali się z instrukcją projektową. Niektórzy od razu wiedzieli z kim chcą pracować w zespole. Inni potrzebowali więcej czasu na podjęcie decyzji, z kim chcieliby pracować.  Postanowiłam im pomóc. Zastosowałam metodę gwiazdy pytań. Poprosiłam, by każdy na kartce narysował swoją dłoń, na niej napisał miejsce dokąd chciałby pojechać, ale tak, by inni nie widzieli. Później poprosiłam, by ci którzy wybrali Europę stanęli w jednym końcu sali, a pozostali w drugim. W ten sposób dostrzegli, że nie warto kierować się sympatią, tylko raczej podobnymi zainteresowaniami. Plany powstawały nieomal błyskawicznie, najczęściej metodą burzy mózgów – każdy miał jakiś pomysł. Nie spisywaliśmy ich, natomiast niektórzy stwierdzili, że nie dojdą do porozumienia co do celu wyprawy, więc konieczna była modyfikacja grup. Pozwoliłam im na jeszcze tygodniowe roszady w grupach. Wspólnie ustalili, że najlepiej będzie im się pracowało w mniejszych zespołach 2  lub 3 osobowych.

Na następnym spotkaniu konsultacyjnym uczniowie mieli już gotowe pomysły na cel podróży. Mimo wcześniejszych pomysłów na odległe zakątki świata i inne planety ostatecznie wybrali miejsca atrakcyjne turystycznie, ale znane z większości biur podróży.

Kolejny etap zadania okazał się łatwy – tylko jedna grupa udała się do biura turystycznego w realu, wszystkie pozostałe skorzystały z biur internetowych. W ten sposób pozyskali podstawowe informacje o danym zakątku świata. Zaproponowałam, by upewnili się czy to rzeczywiście są miejsca na „fantastyczną podróż” poprzez wykonanie maps mind. W programie Power Point mieli wprowadzić schemat graficzny, który uzupełniali wpisując argumenty przemawiające za wyprawą w ten rejon świata.

Teraz rozpoczęła się rzeczywista praca. Jedna grupa (opracowująca Barcelonę) pracowała całkowicie samodzielnie. Pozostałe chętnie korzystały z możliwości skonsultowania własnych działań. Najczęściej komunikowaliśmy się e-mailowo, ale też pracowaliśmy na lekcjach. Spotkania konsultacyjne odbywały się raz w tygodniu – w środy. Uczniowie najczęściej potrzebowali podpowiedzi w analizie pozyskanych z Internetu informacji, wyłonieniu tych najistotniejszych. Niektóre grupy miały problem ze sporządzeniem listy wydatków, ale nie w zakresie stworzenia formuł w arkuszu kalkulacyjnym, ale raczej z ustaleniem rzeczywistych kosztów poszczególnych etapów podróży. Niełatwo było im wyodrębnić udział w kosztach takich elementów jak: koszty przejazdu/przelotu, koszty ubezpieczenia, wyżywienia, zwiedzania itd.

Żadnych problemów natomiast nie sprawiało uczniom tworzenie slajdów i ich opracowywanie. Z dużą łatwością korzystali też z map internetowych i zdjęć satelitarnych. Jedna z grup w edytorze postaci programu Logomocja  stworzyła animację graficzną podnoszącą atrakcyjność prezentacji.

Sadzę, że uczniowie wykazali się dobrą znajomością programu Power Point, ale także umiejętnością wyszukiwania niezbędnych informacji w sieci i pozyskiwania wiedzy z innych źródeł. Najbardziej zadziwił ich fakt, że  musieli zapytać innych ludzi o to, co sądzą o tak przygotowanej wyprawie. Mieli sporo problemów, by tak ułożyć pytania, żeby zmobilizować ankietowaną osobę do uzasadnienia swojej wypowiedzi. Nauczyli się, też że każdy może mieć własne zdanie i że -na szczęście- nie każdy marzy o takim samym miejscu podróży.

31 maja 2011-  wielka prezentacja dokonań na głównym holu szkoły, z wykorzystaniem rzutnika, na dużym ekranie. Prezentacje będą mogli obejrzeć również rodzice, którzy tego dnia pojawią się w szkole. 1 czerwca podczas uroczystości z okazji Dnia Dziecka uczniowie otrzymają dyplomy i wyróżnienia za wykonane prace.

 

Galeria:

przykładowa maps mind.jpg

Festiwal 2.0

Prezentacja projektu

 Prezentacja prac powstałych w ramach projektu "Fantastyczna podróż" odbyła się 31 maja podczas Szkolnego Festiwalu Nauki. Uczniowie zaprosili na nią kolezanki i kolegów również z innych klas, którzy podczas przerw mogli udać się w różne zakątki świata. Przy okazji zbierali informacje ilu uczniów udałoby się chętnie w taką podróż. Najlepsze prezentacje np. Barcelona, Riwiera Turecka zostały zaprezentowane podczas konkursu wiedzy o TIK z użyciem rzutnika multimedialnego. Sądzę, że uczniowie nauczycli się ważnej umiejetności - prezentowania własnych osiągnięć i ciekawego "opowiadania" o swojej pracy. Po prezentacjach uczniowie wypełnili ankietę ewaluacyjną. w której udzielili odpowiedzi na pytania: co sprawiało im trudność w projekcie oraz jak czuli sie w czasie gdy prezentowali swoje prace rówieśnikom. Z odpowiedzi wywnioskowałam, że na poczatku zbyt dużo czasu zabrało im ciagłe zmienianie miejsca podróży - czyli byli mało decyzyjni. Kolejne problemy mieli z analizą wydatków. Trudno im było znaleźć informacje w biurach podróży dotyczące tego jaki jest udział procentowy poszczególnych elementów w ogólnej cenie All Inclusive. Sami doszli do stwierdzenia, że w ten sposób wiele biur podróży może manipulować ofertami. 

Po zakończeniu projektu uczniowie byli zadowoleni z siebie, a ja z nich. Żałowałam tylko, ze nie wybrali mniej cywilizowanych zakątków swiata. Wybrali hotele i luksus. 

 

Uwagi do Kodeksu 2.0

Uczniowie klasy 6d w otwartej dyskusji mogli zgłaszać swoje uwagi do kodeksu. Jest to grupa uczniów, która często przebywa w bibliotece i zauważyli, że żadne dyżury nie są tam potrzebne. Uczniowie sami korzystaja z komputerów w czasie przerw i wolnych lekcji - wystarczy czujne oko Pani Uli. Zastanawialismy sie też nad zapisem dotyczącym tablicy multimedialnej, ale zważywszy, że mamy taka tylko w jednej sali uznaliśmy, że nie ma sensu tworzyć odrębnego punktu. Postanowilismy raczej, że uczniowie przygotowując różne ciekawe prezentacje  tematyczne i zadania domowe w wersji elektronicznej sami zwiększyć mogą częstotliwość korzystania z tablicy.

Lidia Kałwińska


 

Kodeks 2.0

Debata klasowa

Jestem opiekunką uczniów z koła dziennikarskiego. O idei programu zostali oni poinformowani droga mailową. Druga wiadomość mailowa dotyczyła debaty. Uczniowie z kółka należą do różnych klas wobec tego wyznaczyłam terminy trzech krótkich spotkań. Ważna okazała się korespondencja mailowa. Tą drogą należało przede wszystkim przesyłać swoje propozycje. W prace jest zaangażowanych ok. 20 osób. Rozmowa uczniów w parach i w małych grupach wskazywała na konieczność częstszego używania w \\\"życiu szkolnym \\\" technik komputerowych. Jeżeli nie można zawsze na lekcjach, to tym bardziej zajęcia pozalekcyjne są ku temu okazją. Dobrym sposobem komunikacji jest droga mailowa, ale dziennikarze mogliby wiedzieć więcej o pisanych przez kolegów tekstach i przede wszystkim na bieżąco. dlatego właśnie powstał pomysł stworzenia platformy internetowej do tworzenia gazet ( współpraca z Junior Media ). Uczniowie wyrazili chęć komunikowania się droga mailową z nauczycielami. Na języku polskim i historii mogłyby być to zadania dla chętnych. Najlepsze prace umieszczane byłyby w szkolnej gazetce - forma nagrody. Fachowe posługiwanie się TIK pociąga za sobą znajomość słownictwa i rozumienie pojęć związanych z internetem i komputerem. Taki słownik pojęć należy zredagować. Praca drogą mailową wymaga częstszego i regularnego zaglądania do skrzynki. Zarówno nauczyciele, jak i uczniowie powinni się do tego zobowiązać. Zainteresowanie wzbudziła forma komunikatów o mailach w telefonie komórkowym. Aby dobrze pracować nad rozwojem TIK należy korzystać z przykładów z innych szkół, należy zapoznać się z ich osiągnięciami. Padła propozycja wizyty w sąsiedniej szkole, aby obejrzeć ich \\\"dorobek komputerowy\\\". Dalsza praca uczniów będzie trwać i powstałe w jej trakcie propozycje będą już drogą mailową dostarczane. Młodzi ludzie stwierdzają, że taka tematyka jest konieczna, aby być na bieżąco i posługiwać się współczesnymi osiągnięciami. Alicja Walenciak - Galińska opiekunka koła dziennikarskiego

 

Debata szkolna

Po debacie klasowej przedstawicielki kółka dziennikarskiego przygotowały prezentację i udały się na debatę szkolną. Na spotkaniu przedstawiły ją i aktywnie uczestniczyły w powstaniu kodeksu. Sprawozdanie z debaty szkolnej napisała jedna z dziennikarek i wysłaliśmy je do gazety lokalnej oraz umieściliśmy w gazetce szkolnej. 

Nastąpiła praca nad realizacją zadań z kodeksu. Dziennikarze już zaplanowali swoje zadania w listopadzie. W tym celu udaliśmy się na szkolenie. Dowiedzieliśmy się jak pracować na wspólnej platformie Junior Media. Na tej platformie tworzymy gazetkę szkolną "Odgłosy z Cieszkowianki" Uczniowie są bardzo czętni do tej pracy, loguja się i próbują działać. Zależy im, żeby być w stałym kontakcie ze soba i z nauczycielem. Nasze działanie jest praktyczną realizacją jednej z zasad naszego kodeksu. Komunikujemy się ze sobą z wykorzystaniem TIK na wysokim poziomie, z wykorzystaniem zasad Netykiety. Oczywiście komunikacja drogą mailową też funkcjonuje.

Alicja Walenciak - Galińska

Zadanie TIK

Planowanie

Ciąg dalszy opisu debaty po uwagach Pani Koordynator.

Uczniowie cały czas zastanawiają się nad pomysłami do kodeksu i dyskutują o nich. W praktyce okazuje się, że są łatwe do wykorzystania, więc będziemy efektywnie pracować. Współpracuje nam się bardzo dobrze i z łatwością werbuję teraz w srodku roku nowych chętnych uczestników, nawet z klas trzecich, bo im się spodobało to, co o nas słyszeli.

Dziennikarze aktywnie uczestniczyli w prezentacji i ich pomysły zostały wykorzystane.

 

Realizacja

Tak, jak już wspomniałam ostatnio punkty kodeksu cały czas wprowadzamy w czyn. Są to kolejne numery gazetki internetowej i gazetki na platformie Junior Media. Chociaż z Junior Media nie radzę sobie jeszcze tak szybko, a poza tym styczeń był bardzo pracowity w związku z zakończeniem I semestru. Jestem jednak dobrej myśli.

Jak w szkole zrobiło się głośno o "nowoczesności komputerowej"  to odezwali się ci , którzy nie należą do mojego  kółka i nagle też chcą pisać na komputerze i mi coś przysyłać. Aby ich życzeniu stało się zadość, umieściłam na platformie e-laerningowej moodle tematy prac dla chętnych z języka polskiego i uczniowie mogą znowu pisać. 

Ciąg dalszy po uwagach Pani Koordynator

Każdy numer gazetki jest mniej więcej tak samo tworzony. Zaczyna się od zebrania wszystkich członków kółka dziennikarskiego. Na to spotkanie każdy ma prawo przyjść ze swoimi pomysłami i z zaobserwowanymi wydarzeniami w szkole. Wymieniamy się wiadomościami, dyskutujemy co powinno się znaleść w gazetce i jedna osoba zapisuje. Najczęściej ja przydzielam konkretne zadania i wstępnie omawiamy. Zasadnicza praca - pisanie konkretnych artykułów - także do gazet lokalnych - to już praca indywidualna. Mamy wyznaczone terminy konsultacji, uczniowie wiedzą kiedy i gdzie można mnie znaleźć w szkole. Najczęściej jednak korespondujemy drogą mailową, aby ustalić jak powinien wyglądać dany tekst czy realizacja wyznaczonego zadania.

Od stycznia próbujemy pracować na platformie Junior Media. Uczniowie - dziennikarze są zalogowani, zaglądają tam. Wszyscy, ja również, musimy nabrać wprawy.

Z dziennikarzami wybieram się też poza szkołę. Są to wyjazdy w celu poznania jakiegoś wydarzenia i napisania sprawozdania, przeprowadzamy wywiady. Sami udzielamy się społecznie, aby później napisać jak to było. Tu dobrym przykładem jest praca w Fundacji Redemptoris Missio. Pomagamy i o tym piszemy.

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

Świat ma co najmniej tysiąc wiosek i miast
List w życiu człowiek pisze co najmniej raz

 

Ludzie listy piszą, zwykłe, polecone...

Skaldowie
Medytacje wiejskiego listonosza

 

Projekt edukacyjny: Ludzie maile piszą...

 

 

Cel główny projektu:

  • ugruntowanie postawy, że nowoczesne technologie komputerowe należy z powodzeniem wykorzystywać do zdobywania wiadomości z historii, kultywowania tradycji, utrwalania umiejętności literackich i językowych oraz utrzymywania więzi między ludźmi.

 

Cele projektu:

  • zapoznanie uczniów z formą literacką i użytkową, jaką jest list;

  • zaznajomienie z terminem epistolografia;

  • wykształcenie umiejętności redagowania różnego rodzaju listów (list prywatny, otwarty, e – mail);

  • zgromadzenie wiadomości o historii, tradycji szkoły i o patronie;

  • napisanie listów do Iny z Kamerunu;

  • kształtowanie umiejętności pracy indywidualnej i w grupie.

 

Opis problemu:

 

List przez wiele wieków był jedynym sposobem porozumiewania się ludzi na odległość i przekazywania informacji. Epistolografia - czyli sztuka pisania listów, ma swoją długą i bogatą historię. Nastały jednak czasy powolnego jej zamierania. Tradycyjny list, pisany na papierze, wysyłany pocztą, zastępowany jest często pocztą elektroniczną. Jedną z najczęściej stosowanych obecnie form przekazywania informacji jest e- mail. Listy przesyłane pocztą elektroniczną niczym w zasadzie nie różnią się od listu tradycyjnego, poza tym, iż pisane są na komputerze (list - nie mylić z krótką informacją, wiadomością przekazywaną przez Internet). Niestety młode pokolenie wychowane na e- mailach nie zważa już tak na poprawność językową i interpunkcyjną. Tymczasem te zasady są cały czas aktualne i forma pisania od nich nie zwalnia.

Nasza szkoła zaadoptowała dziesięcioletnią dziewczynkę Inę z Kamerunu i ze sprzedaży puszek aluminiowych będziemy opłacać jej kształcenie. Zadaniem dziennikarzy jest korespondować z nią. W pierwszym liście chcemy przedstawić swoją szkołę, jej historię, patrona, nasze zainteresowania i wartości, jakimi się kierujemy. Powstaną również prace plastyczne i zdjęcia. Najciekawsze nasze osiągnięcia zostaną przesłane drogą mailową do Kamerunu, do siostry Lidii Szulc po przetłumaczeniu na język francuski. Całość prac będzie zaprezentowana w naszej szkolnej gazetce internetowej i na platformie Junior media. Zostaną też wysłane artykuły do prasy lokalnej.

 

Czas realizacji: marzec – maj 2011r.

Osoby objęte realizacją projektu: członkowie kółka dziennikarskiego z klas 3 – 6.


 

Dokładna instrukcja działań

  • przeanalizowanie formy pisania listu - marzec 2011;

  • zdobycie informacji o historii naszej szkoły i opracowanie ich – wizyta w bibliotece miejskiej, analiza książek o historii Lubonia, rozmowy ze starszymi absolwentami, wycieczka do Wierzenicy – miejsca skąd pochodził patron, wiadomości z Internetu – do 20 kwietnia 2011;

  • ustalenie terminów konsultacji;

  • sprecyzowanie form prezentacji – do końca kwietnia 2011;

  • napisanie listów – do połowy maja 2011;

  • samoocena projektu.

 

Zadania nauczyciela

  • zapoznać z zadaniami i systematycznie śledzić postępy pracy;

  • spotykać się z uczniami indywidualnie i grupowo – konsultacje;

  • pomagać w razie problemów;

  • informować o projekcie rodziców, zachęcać do wspierania dzieci;

  • pomóc w przygotowaniu prezentacji efektów pracy.


 

Efekty projektu:

  • poszerzenie swojej wiedzy na temat historii szkoły i patrona (ewentualne prezentacja multimedialna);

  • gazetka szkolna prezentująca skany listów i prac, (gazetka internetowa i drukowana);

  • zdjęcia dokumentujące pracę nad projektem;

  • korespondencja zwrotna z Kamerunu.


 

Alicja Walenciak - Galińska

 

Realizacja

Realizacja projektu: Ludzie mejle piszą...

 

List przez wiele wieków był jedynym sposobem porozumiewania się ludzi na odległość i przekazywania informacji. Nastały jednak czasy powolnego zamierania tego sposobu porozumiewania się. Tradycyjny list, pisany na papierze, wysyłany pocztą, zastępowany jest pocztą elektroniczną. Jedną z najczęściej stosowanych obecnie form przekazywania informacji jest e- mail. Listy przesyłane pocztą elektroniczną niczym w zasadzie nie różnią się od listu tradycyjnego, poza tym, iż pisane są na komputerze (list - nie mylić z krótką informacją, wiadomością przekazywaną przez Internet). Niestety młode pokolenie wychowane na e - mailach nie zważa już tak na poprawność językową i interpunkcyjną. Tymczasem te zasady są cały czas aktualne i forma pisania od nich nie zwalnia. Zależało mi, jako nauczycielce języka polskiego, aby taką informację wpoić uczniom z którymi pracowałam w ramach projektu.

Zwracałam też uwagę jak pisać poprawnie zwroty związane z internetem i komputerem? Zebrałam i opublikowałam informacje na ten temat. Dziennikarze natomiast wyszukali z Internetu i stworzyli słownik takich pojęć na nasz użytek.

Nasza szkoła zaadoptowała dziesięcioletnią dziewczynkę Inę z Kamerunu i ze sprzedaży puszek aluminiowych będziemy opłacać jej kształcenie. Zadaniem dziennikarzy jest korespondować z nią. W pierwszym liście przedstawiliśmy swoją szkołę, jej historię, patrona, nasze zainteresowania i wartości, jakimi się kierujemy. Powstały również prace plastyczne i zdjęcia. Najciekawsze nasze osiągnięcia zostaną przesłaliśmy drogą mailową do Kamerunu, do siostry Lidii Szulc po przetłumaczeniu na język francuski. List do adoptowanej przez naszą szkołę Iny z Kamerunu ze względu na konieczność tłumaczenia na język francuski skróciliśmy i z licznych propozycji wybraliśmy najlepsze.

Takimi właśnie zagadnieniami zajmowali się członkowie kółka dziennikarskiego w ramach projektu: Szkoła z klasą 2.0. Korespondowaliśmy mejlowo i efekty naszej pracy zostały umieszczone w naszej gazetce internetowej Inter – odgłosy z Cieszkowianki i w gazetce na platformie Junior Media pod tym samym tytułem. Myślę, że to jest najlepszy pomysł zaprezentowania naszej pracy.

W większości pracowaliśmy samodzielnie, w domu przy własnym biurku rodziły się pomysły dziennikarzy, jednak konieczne były też wspólne spotkania – krótkie spotkania robocze, na których wymienialiśmy poglądy i pomysły. Starczyło podyskutować. Ta forma pracy bardzo nam odpowiada, tak właśnie pracowaliśmy przy realizacji tego konkretnego projektu i tak pracujemy już od dwóch lat. Najważniejsze wnioski ja niekiedy zapisuję i później wysyłam wszystkim dziennikarzom mejlem.

Z przyjemnością mogę stwierdzić na przykładzie moich uczniów, że posługiwanie się najnowszymi technologiami komputerowymi udaje się im bardzo dobrze. Oczywiście na tym poziomie, na którym nam jest to potrzebne w bieżącej pracy dziennikarskiej. Projekt: Ludzie mejle piszą... był cząstką naszych regularnych prac dziennikarskich. Najlepszym dowodem dobrych efektów są gazetki internetowe na stronie Szkoły Podstawowej nr 2 w Luboniu. Do pracy zachęca nas także fakt, że wszystkie dotychczasowe numery gazetek na platformie Junior Media znajdują się każdorazowo wśród 50 najlepszych w Polsce i każdorazowo otrzymujemy 250 egzemplarzy wydrukowanych za darmo w drukarni Głosu Wielkopolskiego.

 

Myślę, że nie powinnam więcej pisać, tylko serdecznie zachęcić do przeczytania w Internecie Inter ogdłosów z Cieszkowianki – one są najlepszym dowodem i zwieńczeniem naszych działań. O projekcie: Ludzie mejle piszą...można przeczytać w numerze 16.

Miłej lektury

Alicja Walenciak – Galińska

www.juniormedia.pl

 

www.sp2lubon.eu

 

www.sp2lubon.nazwa.pl

 

 

Festiwal 2.0

Prezentacja projektu

Moi uczniowie realizowali projekt: Ludzie mejle piszą... , którego przebieg i efekty zostały opublikowane na stronie internetowej szkoły w gazetce internetowej: Inter - odgłosy z Cieszkowianki. Drugi sposób publikacji to umieszczenie materiałów z naszej pracy na platformie Junior Media w gazetce Odgłosy z Cieszkowianki. Wszystko to działo się w drugiej połowie maja i w czerwcu. Szerokie grono odbioeców może o tym poczytać w Internecie. Mało tego - czwarty numer Odgłosów z Cieszkowianki, w którym dużo napisalismy o projekcie, publikując też treść mejla, zwyciężył również i znalazł się w gronie 50 najlepszych w Polsce. Otrzymaliśmy 250 sztuk naszej gazetki drukowanej dla nas za darmo w drukarni Głosu Wielkopolskiego. Postanowiliśmy to wszystko sprzedać i pieniądze przeznaczyć na szczytny cel. Ale piszę to tylko dlatego, żeby podkreślić jak bardzo rozszerzył się krąg naszych czytelników, kiedy te 250 egzemplarzy powędrowało w świat, bo sprzedawaliśmy gazetkę nie tylko w naszej szkole!!! Chętnie kupowano naszą wydrukowaną gazetkę w naszym mieście. Dziennikarze, oczywiście pod moją opieka podjęli się sprzedaży. 

Dla dziennikarzy i efektów ich pracy to najlepszy sposób prezentacji. Oczywiście nie przeoczyliśmy szkolnego festiwalu - ale dziennikarze prezentują się też inaczej. Głownym odbiorcą naszej pracy została przecież 10 - letnia Ina z Kamerunu. Tak daleko sięgają narzędzia pracy dziennikarzy i teraz czekamy na odpowiedź z Kamerunu właśnie.

Realizacja projektu to jedno z zadań jakich się podejmujemy redagując gazetkę. Do końca miesiąca czerwca powinien pojawić się kolejny numer, w którym zostaną podane nazwiska i zdjęcia najwybitniejszychdziennikarzy. Dostali oni też na zakończenie roku dyplomy za swą pracę. Jest to dla mnie powód do radości i dumy tak samo jak 4 kolejne wygrane na platformie Junior Media.

 

Uwagi do Kodeksu 2.0

Poczynania dziennikarzy Cieszkowianki doskonale mieszczą się w ramach Kodeksu 2.0. W korespondencji posługujemy się pocztą mejlową.Komunikujemy się z całym światem, wykorzystując TIK, dbamy o zasady netykiety. Do naszej pracy wykorzystujemy też wiadomości z Internetu. Twórczo je modyfikujemy. Cóż jeszcze pisać?

Myślę, że bardzo trafne zasady Kodeksu 2.0 są przez nas realizowane i potwierdzają słuszność naszej pracy. Jednocześnie też są dowodem na to, że w dzisiejszych czasach potrzeba takich działań jak te mieszczące się w Szkole z Klasą 2.0. Miło nam było również uczestniczyć w takim projekcie i czerpać z puli doświadczeń jego uczestników, za co serdecznie dziękujemy.

Alicja Walenciak - Galińska


 

Kodeks 2.0

Debata klasowa

 

Wspólnie z dwiema koleżankami( z nauczania początkowego), zorganizowałyśmy debaty klasowe 1 grudnia 2010, każda w swojej klasie. Nasza trójka zajmowała się hasłem „Ucz  i ucz się”.

 Uczę najmłodsze dzieci, więc wydrukowałam dla nich specjalne zaproszenia na debatę, przeczytałam treść zaproszenia i wyjaśniłam pojęcie „debata” i „po co to wszystko”:)

Oto treść zaproszenia: Zaproszenie

Czy komputer jest potrzebny, jak skutecznie go używać,

czy Internet jest niezbędny, jak bezpiecznie po nim śmigać?

Co nam daje telewizja, bajki, filmy i programy?

Czy z tej wiedzy moi Drodzy często w szkole korzystamy?

Zapraszamy Was do szukania odpowiedzi na wszystkie zadane pytania podczas debaty klasowej w dniu 1 grudnia 2010.

 

W rozmowie brała udział cała klasa 1d , na początku dzieci rysowały w grupach w jaki sposób wykorzystujemy komputer, telefon, telewizję w codziennym życiu, a jak moglibyśmy wykorzystać TIK w szkole. Pierwszoklasiści pytali czy jest możliwość, aby było więcej zajęć komputerowych. W wyniku „burzy mózgów” ustaliliśmy, że możemy uczyć się pisać, czytać, grać, rysować-także z pomocą komputera. Moglibyśmy odrabiać prace domowe na komputerze w domu lub w szkole. Zajęcia byłyby ciekawsze gdyby była możliwość częstszego oglądania filmów lub słuchania muzyki. Na koniec ustaliliśmy jak bezpiecznie należy „poruszać się” po Internecie(dzieci wykonały mini-laptopy). Na debacie szkolnej dzieci z mojej klasy przedstawią swoje pomysły w postaci rysunków. Wyniki pozostałych debat w tej grupie wiekowej (7-10 lat) opisała Dorota Michalak.

Debata szkolna

Debata szkolna odbyła się 17 grudnia o godzinie 12. W wyniku różnych prezentacji wyłoniono 13 najważniejszych postulatów. Przebieg debaty został szczegółowo opisany przez koordynatora projektu -p.Lidię Kałwińską.Z mojej klasy została wyłoniona dwójka przedstawicieli, którzy zaprezentowali wypracowane przez całą klasę pomysły. Przedstawiono je w formie plakatu.Dodatkowo dzieci pokazały nasze prace plastyczne na temat zastosowania TIK w codziennym życiu.

Przedstawione przez naszą klasę pomysły zostały wdrożone do kodeksu szkolnego, m.in. w punkcie o tym, iż komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu oraz w punkcie, że osobom poznanym w sieci nie ufamy.

 

Galeria:

 

 

Zadanie TIK

Planowanie

Moja klasa będzie pracowała nad pierwszym punktem z testowanego w szkole kodeksu, mianowicie:

  1. Komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu.

Będą to dwa zadania łączące tematykę omawianą na zajęciach zintegrowanych z językiem angielskim. Uczniowie będą mieli za zadanie odszukać w słowniku internetowym (angielsko-polski) słówka związane z zimą (omawiane wcześniej podczas zajęć, np. kolory związane z tą porą roku, słowa tj. bałwan, Miikołaj itp.). Następnym zadaniem będzie wykonanie rysunku o zimie w programie Paint lub napisanie kilku zdań o zimie w Microsoft Word do wyboru ( następnie uczniowie oczywiście z pomocą rodziców wyślą ww zadanie na adres e-mail nauczyciela lub wydrukują). Aby przygotować się do wykonania zadania na zajęciach komputerowych będziemy ćwiczyć rysowanie i pisanie prostych wyrazów lub zdań.

W zadaniu TIK będzie uczestniczyła cała grupa. Jeżeli ktoś nie ma możliwości wydrukowania pracy lub wysłania pocztą e-mailową wykona zadanie na zajęciach komputerowych.

Narzędzia TIK, które będą użyte to : programy Paint i Microsoft Word, strona internetowa www.translate.pl, Google.

Chciałabym aby uczniowie zobaczyli, iż komputer i Internet może być pomocny w nauce, integrować różne lekcje (w tym język angielski). Uczniowie będą mogli doskonalić swoje umiejętności w obsłudze programów Paint oraz Microsoft Word. Będą mieli również okazję poznać inne formy komunikacji ( e-mail) między nimi a nauczycielem.

 

Realizacja

Cała klasa bardzo entuzjastycznie podeszła do wykonania zadań TIK. Na zajęciach komputerowych (18 stycznia) w małych grupach szukaliśmy słówek związanych z obecną porą roku i tłumaczyliśmy je przy pomocy internetowego słownika. Dzieci były bardzo zaangażowane w zadanie. Jeśli udało się im odnaleźć podane słowo od razu zgłaszały się i czytały (oczywiście wspólnie powtarzaliśmy na głos przetłumaczone słowa). Największą frajdą było dla nich znalezienie tłumaczenia po polsku. Podawałam im np. słowo "winter" i kiedy wpisali do słownika wszyscy byli zdumieni, że tak szybko zostało przetłumaczone. Oczywiście wymagało to dużej pomocy z mojej strony, gdyż w pierwszej klasie uczymy się dopiero pisać i czytać. Jednak mogę powiedzieć, iż zadanie zostało zrealizowane.

Drugim zadaniem było wykonanie rysunku (po wczesniejszych ćwiczeniach na zajęciach komputerowych) lub tekstu o tematyce zimowej. Dzięki dobrej współpracy z Rodzicami udało się zrealizować to zadanie.Prace wpływały do mnie na konto mailowe już od 20 stycznia! Dzieci dopytywały się czy rysunek się podobał, opisywały co na nim było. Wiedziałam więc, że były zainteresowane wykonaniem zadania. Niektóre bardzo się dziwiły, że drogą internetową wszystko tak szybko dochodzi.:) Dzieci, które nie mają Internetu wykonają zadanie w późniejszym terminie na zajęciach w szkole.

Myślę, żę trudnością w przeprowadzeniu pierwszego zadania była liczebność grupy, łatwiej i sprawniej byłoby gdyby grupa była mniejsza. Klasa pierwsza jak już wspominałam uczy się dopiero czytania i pisania, więc czas wykonania tego zadania też był dłuższy niż by się mogło wydawać.

Praca plastyczna wykonana w Paint cieszyła się dużym zainteresowaniem. Dzieci bardzo chcą pracować na komputerze, nie jest to dla niech nudne i myślę, że następne zadania będą dla nich jeszcze ciekawsze.

 

Galeria:

 

 

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

Tematem projektu będą " Nasze zainteresowania". Uczniowie z mojej klasy bardzo lubią dzielić się z innymi informacjami na temat swoich zainteresowań, hobby. Pomyślałam, iż byłby to ciekawy materiał do opracowania dla nich. Nad projektem będzie pracować cała klasa, a ze względu na wiek uczniów będą pod czujnym okiem wychowawcy. Dzieci będą podzielone na zespoły, np. zespół sportowców itp. Każda grupa będzie miała lidera, który (z pomoca rodzica) będzie kontaktował się z N. i przekazywał informacje drogą mailową ( nie zostały ustalone konkretne terminy). Realizacją tego projektu mogłoby być przedstawienie( scenki z życia z elementami j. angielskiego byłyby ciekawym dodatkiem). Projekt będzie trwał od początku kwietnia do końca maja. Efekty zostaną nagrane za pomocą kamery i aparatu fotograficznego. Narzędzia TIK to komputer, kamera, Internet, aparat fotograficzny. Praca uczniów będzie monitorowana na bieżąco. Na początku zbierzemy materiały i pomogę dzieciom opracować spójną całość. Oceniana będzie pomysłowość, umiejętność pracy w grupie i zaangażowanie uczniów. Mam nadzieje, iz uda nam się w 100% zrealizować projekt "Nasze zainteresowania".

Cele projektu to:

* doskonalenie umiejętności korzystania z TIK;

* integracja klasy;

* rozwijanie umiejętności mówienia po angielsku;

* rozwijanie umiejętności współdziałania w zespole;

* rozwijanie uzdolnień aktorskich, plastycznych, muzycznych i innych predyspozycji indywidualnych.

Realizacja

Projekt "Nasze zainteresowania" został zrealizowany z czego jesteśmy bardzo zadowoleni. Zostały osiągnięte wszystkie założone cele.

Na poczatku maja dzieci otrzymały pierwsze zadanie, należało stworzyć grupy zainteresowań. W ten oto sposób powstały 3 grupy :

  1. a) MIŁOŚNICY ZWIERZĄT
  2. b) SPORTOWCY
  3. c) CZYTELNICY

Każda grupa wybrała swojego lidera. Jego zadaniem było zbieranie materiałów na tematy związane z poszczególnymi zainteresowaniami. Dzieci wyszukiwały lub pisały wiersze związane z wybraną przez nie tematyką. Przynosiły wydrukowane informacje, zdjęcia lub opisy z wybranych dziedzin. Liderzy grup przekazali w połowie maja zebrane materiały wychowawcy klasy. Oczywiście równolegle była możliwość przysyłania tych informacji na adres e-mail wychowawcy (część dzieci skorzystała z tej możliwości). Następnym zadaniem było nauczenie się na pamięć wierszy i piosenek, które zostały umieszczone w projekcie "Nasze zainteresowania" (wiersze po polsku, piosenki po polsku i po angielsku).

Konsultacje uczeń - nauczyciel odbywały się co tydzień, na poczatku były to rozmowy z liderami grup, a w późniejszym etapie sprawdzanie kto jest przygotowany do wystąpienia. Analizowane było m.in. jakie wiersze dziecie przygotowały, z czym mają trudność, czego nie rozumieją. Również na zajęciach komputerowych szukaliśmy różnych wierszy, które moglibyśmy wykorzystać w prezentacji(m.in. na stronie http://wierszykidladzieci.pl/). Uczniowie świetnie radzili sobie z wyszukiwaniem ciekawych utworów.

Uważam, że ogromnym sukcesem w całym projekcie było to, iż uczniowie pracowali w miarę możliwości samodzielnie, tzn. przekazywali sobie informacje, tworzyli własne wierszyki, mieli różne ciekawe pomysły.Ćwiczyli przy tym czytanie, pisanie, rysowanie, projektowanie. Doskonalili umiejętność obsługi komputera, umiejętność pracy w grupie, rozwijali uzdolnienia aktorskie.

Myślę, że w przypadku naszego projektu problemem było ogranieczenie czasowe, tzn. chcialibyśmy pokazać jeszcze więcej, ale nie było czasu, nie każdy nauczył sie też swojego wiersza, albo ktoś po prostu był nieoobecny w czasie nagrywania lub wykonywania prac.

Pod koniec maja zaczęły się próby, aż wreszcie przyszedł czas na nagrania ( 28 i 29 maja 2011). Przygotowaliśmy również rysunki dotyczące zainteresowań dzieci.

Podczas realizacji projektu korzystaliśmy z :

-komputera: Internet, poczta elektroniczna, Microsoft Word, Paint, Windows Movie Maker;

- aparatu fotograficznego;

- kamery.

Zdjęcia i prace zostaną zapraezentowane na wystawie w szkole. Film "Nasze zainteresowania" pokażemy Rodzicom podczas zebrań klasowych.

Uważam, że dzieci doskonale bawiły się podczas nagrywania filmu (było dużo śmiechu). Ja tez nauczyłam się nowych umiejętności związanych z byciem operatorem kamery :)

 Link do pliku filmowego:

http://www.sp2lubon.nazwa.pl/pliki/filmy/FilmTIKTAK.avi

 

 

Festiwal 2.0

Prezentacja projektu

Podczas Szkolnego Festiwalu 2.0, 31 maja zosatały zaprezentowane wszystkie prace plastyczne i zdjęcia, które dotyczyły naszego projektu "Nasze zainteresowania". Uczniowie byli bardzo dumni, że wszyscy mogą zobaczyć ich twórczość i dowiedzieć się czegoś na temat ich hobby. W tym samym czasie odbyły się prezentacje klas starszych.

Publiczna prezentacja projektu odbyła się 6 czerwca w sali klasowej na zebraniach z rodzicami. Obecni na zebraniu mieli możliwość obejrzenia filmu, pt. "Nasze zainteresowania". Prezentacja trwała około 20 minut, przebiegła pomyślnie, wszystkim bardzo się podobało. Uczniowie recytowali wiersze, śpiewali piosenki (w tym także po angielsku) dotyczące ich zainteresowań.

Wszystkie trzy grupy( "Miłośnicy zwierząt", "Sportowcy" i "Miłośnicy książek") zaprezentowały się świetnie.Tematyka była bardzo obszerna, więć wzięliśmy jedynie niektóre pomysły i umieściliśmy je w prezentacji. Jakość nagrania mogłaby być dużo lepsza, ale jak na pierwszy raz myślę, żę wyszło bardzo dobrze:)

Narzędzia wykorzystane w prezentacji to: tablica interaktywna, komputer, pendrive.

Uczniowie byli bardzo przejęci prezentacją. Kiedy sami ją oglądali bardzo się cieszyli, chociaż niektórzy podchodzili do swojego występu  krytycznie. Nauczyli się, iż warto mieć zainteresowania, zobaczyli też, że z innymi można o tych zainteresowaniach rozmawiać i miło spędzać czas. Myślę, że ta praca jeszcze bardziej ich zintegrowała. Potem jeszcze wiele razy chcieli oglądać swój film :) Podsumowanie nastąpiło tuz po nagraniu filmu. Wszystkim się podobało, uczniowie mieli wiele świetnych pomysłów co do realizacji i bardzo chcą nakręcić kolejny film za rok :) Kłopotliwe było łączenie nagrań bo zdarzao się, iż ktoś był nieobecny w danym dniu, ale wszyscy znaleźli się na filmie i to mnie cieszy.

Opinie odbiorców-rodziców były pozytywne. Doszliśmy do wniosku, że warto to powtórzyć w przyszłym roku.Zauważyli też, że uczniowie podeszli do zadania z dużym zaangażowaniem.

Uwagi do Kodeksu 2.0

        Uczniowie z klasy 1d brali udział w tworzeniu kodeksu (nasze pomysły zostały zaprezentowane i opisane w punkcie DEBATA SZKOLNA). Moim zdaniem najbardziej użyteczne punkty dla najmłodszych to 1 i 9. Dzieci najczęściej korzystają z programów, które wybiorą rodzice i oni dbają o legalne oprogramowanie itd. Oczywiśćie wiedzą co to antywirusy itp. Najważniejsze jednak moim zdaniem, aby na początku dostrzegli, iż komputer i inne urządzenia są pomocne w nauce i aby byli bardzo ostrożni i nie ufali osobom poznanym w sieci. Bardzo ich na to uczulam.

Myślę, że z pomocą rodziców będziemy stopniowo wdrażać wszystkie punkty kodeksu w życie. Niektóre punkty mogą być dla najmłodszych połowiecznie zrozumiałe, ale myślę, iż w przyszłym roku będziemy kontynuować pracę z TIK :)

 Marta Lewandowska


Kodeks 2.0

Debata klasowa

Nasza klasowa debata odbyła się na lekcji wychowawczej oraz na informatyce. W debacie brało udział około 20 uczniów z dwóch klas szóstych. O temacie debaty poinformowałam uczniów poprzez rozdanie karteczek z problemem, nad którym mieli zastanowić się w domu. Na pierwszej lekcji  przedstawiłam uczniom główną ideę programu Szkoła z klasą 2 zero. Następnie uczniowie przystąpili do dyskusji nad problemem nr 5, czyli jak zapewnić dostępność komputerów i sieci w szkole, zamiast zamykać je w pracowni komputerowej? Jak sprawiedliwie i sensownie dzielić dostęp do TIK między różne przedmioty, różnych uczniów? Czym się kierować, żeby optymalnie wykorzystać komputery i dostęp do sieci? Rozrywka na szkolnych komputerach – kiedy i w jakim zakresie? Pomysłów było mnóstwo. Wybraliśmy następujące:

  • Nauczyciel mógłby mieć dyżur podczas przerwy w sali informatycznej wtedy uczniowie mogliby korzystać z komputerów  w celu pozyskania informacji czy np. rozrywki.
  • Uczniowie mogliby mieć dostęp do szkolnej sieci internetowej (WIFI), po zgłoszeniu się do dyrekcji szkoły z chęcią posiadania hasła.
  • Co tydzień jeden z nauczycieli mógłby pilnować uczniów, którzy chcieliby korzystać z komputerów.
  • Zezwolenie dzieciom ze świetlicy, by pod opieką nauczyciela mogły korzystać z sali komputerowej
  • Aktywowanie komputerów z biblioteki i przystosowanie do szybkiej obsługi internetu
  • W każdej klasie powinien być przykładowo jeden mały laptop.
  • Na korytarzach powinien być router bezprzewodowy Wi-Fi
  • Internet powinien być kontrolowany przez nauczycieli

 

Debata szkolna

Debata szkolna odbyła się 17 grudnia. Moim zadaniem było wybranie 3 osób z naszej grupy do reprezentowania w szkolnej debacie. Przebieg szkolnej debaty dokładnie opisał koordynator p. Lidia Kałwińska. Debata rozpoczęła się od obejrzenia prezentacji przypominającej wszystkie siedem problemów TIK. Następnie każda grupa miała 3 minuty na prezentacjeswojego problemu, nad którym pracowała - a sposoby były bardzo urozmaicone ( plakaty, prezentacje itp.). W dyskusji głos mógł zabrać każdy uczestnik debaty, a także wyrazić swoją opinię na temat każdego punktu przez pokazania czerwonej lub zielonej karteczki.

Uczniowie bardzo chętnie prezentowali powstały kodeks zarówno w szkole, wśród nauczycieli i innych uczniów, jak i w swoich domach wśród rodziny czy przyjaciół.

 

Zadanie TIK

Planowanie

 

Do realizacji zadania wybrałam pierwszą i piątą zasadę naszego szkolnego kodeksu. Zasady te brzmią: 1. Komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu. oraz  5. Komunikujemy się z rówieśnikami i nauczycielami z wykorzystaniem TIK, zachowując zasady Etykiety. W zadaniu brała udział grupa uczniów z klasy 6a oraz klasy 6d.

 

W pierwszym kroku przekazała uczniom swój adres e-mail oraz pozbierałam od dzieci ich adresy e-mail.

Drugim krokiem jaki zaplanowałam jest poszukanie przez uczniów

w Internecie informacji na temat: Objętość prostopadłościanu – uwzględniając wszystkie przypadki.

Trzeci krok to wysłanie uczniom dwóch zadań praktycznych do rozwiązania związanych z obliczeniem objętości wazonu, kartonu na mleko, basenu, piaskownicy itp. Zadaniem uczniów będzie podanie wzoru na objętość, wyjaśnienie wielkości występujących w tym wzorze, rozwiązanie zadań oraz wysłanie całości materiału pocztą mailową.

 

Oceniana będzie : poprawność wykonania pracy domowej

                             estetyka przesłanego materiału

 

Realizacja

 

Zadanie to okazało się dla uczniów bardzo proste. Uczniowie bez problemu wyszukali informacji na temat objętości prostopadłościanu. Również wyjaśnienie wielkośći występujących we wzorze nie sprawiło im trudności. Zadania zostały rozwiązane i opisane w programie WORD – co również nie sprawiło uczniom trudności. Zostały zachowane odpowiednie odstępy, wielkość i kolor czcionki był zróżnicowany, a ważniejsze informacje były pogrubione lub pochylone. Większość dzieci bardzo dobrze poradziła sobie z estetyką wykonania pracy, nie było również problemu z pocztą i wszystkie materiały dotarły na czas.

 

Pomysł przesyłania, co jakiś czas, prac domowych pocztą mailową bardzo spodobał się uczniom i poprosili, aby raz na dwa tygodnie zadania domowe przesyłane były mailem.


 

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

Temat projektu to "Rower - ekologiczny środek transportu."

Temat ten podsunęli uczniowie kiedy wpadli na pomysł wycieczki rowerowej - wielu uczniów bardzo często organizuje wycieczki rowerowe, ponieważ uważają że jest dobre zarówno dla ich zdrowia jak i dla środowiska.

Projekt realizują chętni uczniowie z klasy 6a oraz 6d.

Głównym celem projektu jest wskazanie innym ludziom, iż rower jako środek transporu ma wiele zalet, jest ekologiczny, nie zanieczyszcza środowiska oraz że poruszanie się nim pozytywnie wpływa na nasz organizm. Cele te ustalili uczniowie pod nadzorem nauczycieli.

Zespoły uczniowskie powstały poprzez zgłoszenie się chętnych uczniów do poszczególnych zadań. Zespołów jest sześć i w każdym zespole jest ok. 3-4 uczniów.

Plan działań uczniów wygląda następująco:

I Przeprowadzenie wśród napotkanych przechodniów ankiety na temat "Samochód, rower czy pieszo - jaki środek transportu wolisz?". Pytania wymyślają uczniowie do 17 kwietnia. Nauczyciele kontrolują sposób sformułowania pytań. Uczniowie przeprowadzają ankietę do 15 maja.

II Natężenie ruchu - uczniowie badają w różnych godzinach ilość przejeżdżających samochodów, robią zdjęcia i zapisują wnioski - do 15 maja.

III Składniki spalin - wyszukanie informacji, przedstawienie ich w formie pisemnej i graficznej (np. diagramy). - do 20 maja

IV Samochód na benzynę, gaz, ropę - opisanie różnic w skladnikach, które paliwo jest najbardziej ekologiczne. - do 20 maja

V Ścieżki rowerowe - czy są w naszym rejonie, czy z nich korzystamy (jak często) - wywiadz różnymi ludźmi - do 20 maja

VI Bezpieczeństwo w czasie poruszania się rowerem - nagranie filmu z karty rowerowejdo 27 maja

Zebranie wszystkich materiałów i stworzenie prezentacji, wystawa zdjęć, prezentacja filmu, dodatkowo zebranie materiału do skoroszytu.

 Sposoby realizacji:

- przeprowadzenie ankiety wśród przechodniów

- zebranie i opracowanie wyników ankiety w arkuszu kalkulacyjnym oraz stworzenie wykresu słupkowego

- wyszukiwanie informacji w google maps

- wykonanie prezentacji multimedialne pt. " Rower - ekologiczny środek transportu"

- sonda wśród nauczycieli, rodziców, znajomych badająca korzystanie ze ścieżek rowerowych

- nakręcenie filmu ze zdawania karty rowerowej

- zdjęcia

 

kryteria oceny projektu:

poprawność merytoryczna

prawidłowe wyselekcjonowanie informacji

efektywne wykorzystanie źródeł

sposób prezentacji

współpraca w zespole

 

Realizacja

Projekt realizowali uczniowie klas szóstych przez cały miesiąc maj. Dzieci miały możliwość pracy przy szkolnych komputerach, ale również wiele rzeczy powstało na wspólnych spotkaniach w domach uczniów. Wszyscy byli bardzo zaangażowani i kreatywni, praca szła jak po maśle. Na konsultacje uczniowie przychodzili tylko po to, aby upewnić się że to co przygotowują jest zgodne z tematem. Rzeczywiście moje wskazówki były niewielkie, ponieważ dzieciaki pracowały wspaniale.

Trudnym momentem było dla uczniów nagranie czy znalezienie filmu z przebiegu egzaminu na kartę rowerową. Niestety filmu nie zdołali nagrać, gdyż egzamin odbywał się dopiero w połowie czerwca.

Najchetniej wykorzystywanymi źródłami były strony internetowe, ale też własne badania uczniów, jak np. wycieczka ścieżką rowerą. Projekt został wykonany „śpiewająco”.


 

Festiwal 2.0

Prezentacja projektu

Prezentacja projektu odbyła się 31 maja podczas Szkolnego Festiwalu Nauki i  polegała na zamieszczeniu w głównym holu szkoły produktów wypracowanych przez uczniów, a następnie zaproszenie koleżanek i kolegów do obejrzenia materiałów. Sami uczniowie również chętnie opowiadali o tym jak powstały ich prace.. A były to zdjęcia, prezentacja w powerpoincie - wydrukowana i zamieszczona w skoroszycie, opisy tematu w wordzie z dołączonymi zdjęciami. Wszystko to zostało również nagrane na płytę.

 

Uwagi do Kodeksu 2.0

Uczniwie dyskutując nad szkolnym kodeksem 2.0 stwierdzili, że w szkole mają dobrą dostępność komputerów i że wystarczy włożyć trochę serca i zaangażowania w swoją pracę i dzięki temu będzie powstawało wiele ciekawych prezentacji i materiałów stworzonych przez nich samych.

Beata Adamska


 

Kodeks 2.0

Debata klasowa

      Debatę przygotowywałam wspólnie z koleżanką Katarzyną Woroch. Wspólnie pracowałyśmy w dwóch klasach: w klasie 6 i w klasie 4.

      Tydzień przed przeprowadzeniem debaty poinformowałyśmy uczniów obu klas o celach i tematyce naszych działań, zrobiłyśmy to częściowo ustnie , a częściowo drogą mailową i za pomocą komunikatora nk.

      Dnia 2 grudnia 2010 przeprowadziłyśmy dyskusję w klasie 6b, liczba uczniów uczestniczących – 21.

      Początkowo uczniowie dyskutowali w parach o sposobach korzystania z TIK w naszej szkole. Podali wiele przykładów na wykorzystanie tych metod, np. możliwości korzystania z forów dyskusyjnych na stronie naszej szkoły, przykazywania sobie informacji i zadaniach domowych i sprawdzianach w przypadku nieobecności ucznia w szkole za pomocą komunikatorów internetowych , możliwość korzystania z sieci komputerowej w szkole po lekcjach, korzystanie z sali językowej wyposażonej w nowoczesny sprzęt do nauki języków.. Jako słabe strony uczniowie przedstawili problem ciągle jeszcze małej  ilości sal wyposażonych w tego typu sprzęt.

      Uczniowie klasy 6 pracowali nad punktem 3 – „ Nie kradnij i nie daj się okradać” . Przedstawili wiele ciekawych pomysłów do Kodeksu TIK, np.: zawsze podpisuj swoje zdjęcia umieszczając je w Internecie, korzystaj tylko z legalnych portali , kiedy szukasz informacji i ściągaj, tylko te pliki, których autor wyraził na to zgodę, zwracaj uwagę na to czy ściągany plik jest faktycznie własnością osoby, która za jego właściciela się podaje.

      Kolejne kroki to przedstawienie naszych pomysłów w formie graficznej i przeprowadzenie debaty ogólnoszkolnej.

      Za trudne w pracy nad debata uznałam wytłumaczenie uczniom co to znaczy kradzież w sieci, jak rozpoznać czy dane materiały zamieszczane w Internecie znalazły się tam legalnie i dlaczego to takie ważne , by nie zgadzać się na okradanie siebie i innych. Cieszę się, że udało nam się zrozumieć na czym polega ten problem i że uczniowie maja tak wiele pomysłów w jaki jeszcze sposób można korzystać z TIK.

      W klasie 4 debata odbyła się podczas dwóch godzin lekcyjnych, liczba uczniów 26.

      Uczniowie pracowali nad 6 pkt. – „Bądź bezpieczny w sieci”. Na zajęciach zastanawiali się jak bezpiecznie poruszać się po Internecie. Wymieniali najważniejsze zasady, jakimi kierują się wyszukując różnorodnych informacji, np.: ostrożnie wchodzić na nieznane strony, korzystać z portali znanych i polecanych przez znajomych. Podczas kontaktów z innymi użytkownikami Internetu, zwracali uwagę, by nie podawać swoich danych jak numer telefonu, adresu miejsca zamieszkania, hasła dostępu do prywatnych  kont.  Pamiętali, że niewolno podawać danych innych osób, tym bardziej, jeśli te osoby nie są tego świadome.   

Debata szkolna

       Debata szkolna odbyła się 17 grudnia o godzinie 12. Wśród naszych uczniów wyłoniłyśmy dwie reprezentacje  uczniów, które zaprezentowały wypracowane w klasach propozycje do Kodeksu  szkolnego.  Przebieg debaty został szczegółowo opisany przez koordynatora projektu -p.Lidię Kałwińską.

Zadanie TIK

Planowanie

 Wraz z grupą uczniów klasy 6b  będziemy pracować nad pierwszym i drugim punktem naszego Kodeksu

  1. Komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu.
  2. Zanim skopiujemy informacje czytamy ja, sprawdzamy źródło, porównujemy informacje z innych źródeł i twórczo je modyfikujemy

Naszym pierwszym zadaniem będzie sprawdzenie na ile możemy zaufać wiadomościom zawartym w Internecie, tak by móc skorzystać z jego zasobów ułatwiając sobie naukę, a jednocześnie nie narazić się na popełnienie błędów. Poprosiłyśmy uczniów klasy 6b o wykonanie zadania z tłumaczenia. Dzieci otrzymały tekst w języku polskim i w domu, z pomocą tzw. translatora on-line dokonują tłumaczenia go na język niemiecki. Postanowiliśmy porównać przyniesione na zajęcia teksty oryginalne i ich tłumaczenie.

Drugie zadanie to zarejestrowanie się na stronach typu www.slowka.pl i uczenie w ten sposób nowych słówek i wrażeń ( codziennie otrzymujemy w mailu słówka i zwroty do nauczenie na dzisiaj wraz fonetyką)

 

Realizacja

           Pierwszą rzeczą jaką zauważyliśmy podczas podsumowywania były liczne wtrącenia w języku polskim, w tekście po niemiecku. Uczniowie spostrzegli, że komputer nie jest jednak idealny, jeśli nie posiada pewnych informacji to nie radzi sobie z wyznaczonym zadaniem. Druga rzecz to częste bezsensowne użycie pewnych wyrazów - komputer nie wyczuwa kontekstu użycia danego słowa,  każde traktuje osobno.

Wydawać by się mogło, że w takim razie nie ma nic pożytecznego w takiej pracy, ale to tylko pierwsze, fałszywe wrażenie. Przetłumaczony w ten sposób tekst było nam bardzo łatwo poprawić. Szybko udało nam się wykonać zadanie w sposób prawidłowy. Nauczyliśmy się, że ściąganie gotowców do niczego nie prowadzi, ale może być doskonałym źródłem do pracy własnej. Poza tym translatory on-line świetnie sprawdzają się w przypadku tłumaczenia pojedynczych wyrazów.

Praca na tymi zadaniami bardzo uatrakcyjniła uczniom naukę języka niemieckiego. Internet mobilizuje do nauki , pobudza twórczo i sprawia , że nudna dotąd  nauka np. słówek stała się przyjemną częścią dnia. 

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

  Planowanie

 Temat projektu "Szkolna wycieczka". Zajęcia przeprowadzam z trzema szóstymi klasami  (6a, 6b i 6c) jako podsumowanie wiadomości o arkuszu kalkulacyjnym. Chcę uczniom pokazać jak można wykorzystać w życiu codziennym, nabyte umiejętności korzystania z arkusza kalkulacyjnego. 

            Uczniowie są podzieleni na zespoły 2-3 osobowe. Wszelkie informacje dotyczące zaplanowania projektu zamieściłam w instrukcji projektowej.

 Instrukcja

SZKOLNA WYCIECZKA

 Etapy przygotowania i realizacji projektu:

Ø omówienie zadania

Ø określenie formy dokumentów

Ø przydzielenie i wykonanie zadań szczegółowych

Ø połączenie dokumentów

Ø prezentacja projektów i ocena

 Wspólnie:

  1. Zastanówcie się jakie miejsca chcielibyście odwiedzić w danym rejonie Polski.
  2. Przygotujcie plan wycieczki, wypisując co będziecie zwiedzać w poszczególne dni

 W ramach zespołu dwuosobowego podzielcie się zadaniami:

 Propozycja zadań:

1 osoba

2 osoba

o Wyszukuje informacje, zdjęcia z odwiedzanych miejsc

o Przygotowuje pierwsze slajdy prezentacji z informacjami o danym mieście

o Dodaje slajdy o odwiedzanych miejscach – z informacją jaki to jest dzień

o Umieszcza tabelkę z planem wycieczki,  tabele z kosztami oraz wykresy.

 

o W arkuszu przygotowuje w tabeli plan wycieczki (pamięta o formatowaniu tabeli)

o Wyszukuje w internecie ceny wejść

o Przelicza długość trasy i koszt (autokar 3,50 za 1 km)

o Wyjazd jest planowany dla 50 uczestników + 3 opiekunów

o Dodaje do tabeli ceny, formuły liczące – oblicza koszt dla całej grupy i dla pojedynczego uczestnika

o Przygotowuje wykresy przedstawiające koszty wycieczki

 

Wspólnie dopracujcie szczegóły

 

Na zakończenie każda para prezentuje swoją pracę na forum grupy.

  1. Na przygotowanie prezentacji macie 3 godz. lekcyjne 
  2. Każda praca powinna zawierać:
  • I strona - tytułowa 
  • II strona -  krótkie wprowadzenie 
  • II strona - opisany I dzień
  • III strona - opisany II dzień
  • IV strona  -  opisany III dzień
  • V strona - kosztorys w tabeli z arkusza kalkulacyjnego
  • VI strona - wykres kosztów całej grupy
  • VII strona - wykres kosztów jednego ucznia
  • VIII strona - podsumowanie

 

  CELE: UCZEŃ:

  • poznaje ciekawe geograficznie i turystycznie regiony Polski
  • planuje własne działania
  • poszukuje i selekcjonuje wiadomości o regionie
  • planuje podróż w wybrany region
  • charakteryzuje elementy krajobrazu wykorzystując m.in. Google Earth
  • wybiera sposób i oblicza koszty podróży
  • przygotowuje prezentację zaplanowanej podróży

UMIEJĘTNOŚCI UCZNIÓW WYKORZYSTYWANE I ROZWIJANE W CZASIE REALIZACJI PROJEKTU:

  • komunikowania się i współpracy,
  • samodzielnego i twórczego myślenia,
  • planowania i organizacji pracy zespołowej,
  • zbierania i selekcjonowania informacji,
  • oceniania przebiegu i efektów własnej pracy
  • publicznej prezentacji.

 METODY PRACY:

  • metody aktywizujące np. maps mind

źródła informacji: Internet

PODZIAŁ ZADAŃ:

  • zespoły dwu lub trzyosobowe, w każdym zespole lider odpowiedzialny za pilnowanie terminów i kontakt z nauczycielem

zasady monitorowania przez na­uczyciela kolejnych etapów pracy: konsultacje indywidualne dla zespołów podczas zajęć lekcyjnych

SPOSÓB I TERMIN PREZENTACJI:

Rezultaty działań uczniów prezentowane będą na szkolnym Festiwalu Nauki oraz na stronie internetowej szkoły, na platformie modlle w postaci prezentacji multimedialnej

 

 SPOSOBY REALIZACJI:

  • Przygotowanie różnych propozycji podróży
  • Wybór miejsca
  • Wyszukanie miejsca w googole maps i trasy dojazdu w zumi.pl
  • Obliczenie kosztów podróży w arkuszu kalkulacyjnym
  • Sporządzenie wykresów  prezentujących wydatki
  • Wykonanie prezentacji multimedialnej na temat „SZKOLNA WYCIECZKA”

Strukturyzacja projektu

Kto?

Co?

Kiedy?

nauczyciel

zapoznaje uczniów z projektem

do 25 marca

uczniowie

 

 

uczniowie

wyszukują informacje w Internecie o wybranym przez siebie miejscu podróży, selekcjonują je, korzystają z google maps

do 8 kwietnia

uczniowie

stworzenie kompute­rowej makiety, galerii zdjęć, prezentacji multimedialnej lub filmu

do 15 kwietnia

uczniowie i nauczyciel

prezentacja efektów projektu

do 22 kwietnia

 

kryteria oceny projektu:

poprawność merytoryczna

prawidłowe wyselekcjonowanie informacji

efektywne wykorzystanie źródeł

sposób prezentacji

współpraca w zespole

Realizacja

            Projekt został zrealizowany w wyznaczonym terminie. Wszystkie grupy zadaniowe poradziły sobie znakomicie z zadaniami.

            Z ogromną przyjemnością zastanawiali się jakie atrakcje wybrać na czas pobytu. Bardzo trudnym elementem dla nich było rozplanowanie czasowe wycieczki.         

        Przygotowana prezentacja była przedstawiana przez wszystkie oosoby zaangażowane w projekt. Uczniowie korzystali z różnego rodzaju źródeł wiedzy,  najchetniej wykorzystywali strony internetowe lub własne doświadczenia.

Pliki:

https://drive.google.com/drive/folders/1mbmlZo3L_Ev0C5dzTrXKhuOpA6I4IL0C?usp=sharing

 

Karpacz.pps

Karpacz 2.pps

Kraków.pps

Trójmiasto.pps

Zakopane.pps

Festiwal 2.0

Prezentacja projektu

Projekt został zrealizowany  w wyznaczonym terminie. Efekt końcowy uczniowie przedstawiali podczas zajęć przy pomocy projektora w obecności pozostałych osób z grupy. Podczas prezentacji przedstawiali swój plan oraz koszty, jakie należało by ponieść, podczas takiej wycieczki. Prezentacje spełniajace wszystkie wymagania określone na początku pracy, zostały dołaczone do karty pracy umieszczonej na szkolnej platformie Moodle. Uczniowie mogli zobaczyć jak pracowały grupy z innych klas. Część prezentacji nie zostanie usunieta, te które pozostaną będą pracami wzorcowymi w przyszłym roku. Z małymi modyfikacjami planuję taki projekt przeprowadzać corocznie w starszych klasach. Praca w takim projekcie pokazuje jak "od kuchni" wygląda organizacja wycieczek, w efekcie wśród uczniów mniej jest postawy roszczeniowej a więcej zrozumienia na prawdziwych wyjazdach.

Praca w projekcie uczniom się bardzo podobała i dużo się podczas niej nauczyli.

Uwagi do Kodeksu 2.0

Podczas pracy z uczniami nad tym konkretnym zadaniem zwracałam głównie uwagę na pierwsze trzy pkt.naszego kodeksu. Tłumaczyłam, dlaczego jest tak ważne, aby nie korzystać bezmyślnie z tego co jest w sieci. Po  komentarzach uczniów podczas przygotowywania i prezentowania  prezentacji  widziałam, że moja praca odniosła skutek i uczniowie doceniając pracę innych także bardziej cenią swoją pracę. Pamiętają o podawaniu źródła z którego korzystają i dokładnie czytają to co potem umieszczają z sieci w swojej prezentacji.

Joanna Kordzińska


Kodeks 2.0

Debata klasowa

Debata klasowa odbyła się dnia 3 grudnia 2010r. Uczniowie zostali o niej poinformowani tydzień wcześniej. W debacie brała udział klasa IId. 

Na samym początku uczniowie tworząc jedną grupę dyskutowali na temat " Do czego służy komputer?". Kolejnym etapem było uzmysłowienie dzieciom jak ważne jest by być anonimowym w sieci  - aby lepiej to zrozumieć uczniowie wzięli udział w zabawie, w której  musieli wybrać  sobie NICK oraz napisać krótką wiadomość do innej osoby.Następnie kartki zostały wymieszane i uczniowie odgadywali kto się kryje pod jakim NICKIEM. Kolejnym krokiem była praca w grupach w trakcie której zespoły wypracowały: 1. Nie ufaj osobom poznanym w sieci ( aby nie nawiązywać kontaktu z nieznajomymi w sieci). 2. Nie podawaj swoich danych ( nie podawaj swoich danych nieznajomym poznanym w sieci). 3. Zabezpiecz swój komputer ( co należy robić i o czym pamiętać aby nasz komputer był bezpieczny, zagrożenia jakie czyhają na nasz komputer). 4. Mów, jeśli coś jest nie tak ( jeśli zaniepokoi nas coś sieci należy natychmiast zgłosić to dorosłym- rodzicom lub nauczycielom). 5. Naucz tego dorosłych ( zachęcenie dorosłych - rodziców, dziadków do korzystania z Internetu, pokazanie dorosłym, że serfowanie po internecie nie jest wcale takie trudne). Po zakończonej debacie uczniowie podpisali imiennie deklaracje o bezpiecznym korzystaniu z Internetu jak również wyrazili chęć wzięcia udziału w debacie szkolnej. 
 

 

Debata szkolna

Debata szkolna odbyła się 17 grudnia 2010r. W związku z tym, iż przedstawiono wiele prezentacji należało wybrać najważniejsze postulaty. Zostały one w dokładny sposób przedstawione i opisane przez p. Lidię Kałwińską - naszego szkolnego koordynatora. Najważniejsze zdaniem uczniów postulaty miały formę plakatów, prezentacji jak również historyjek obrazkowych. Zdaniem uczniów wypracowane postulaty powinny znaleźć się w Kodeksie. Propozycje wypracowane przez uczniów biorących udział w debacie szkolnej będą umieszczone na stronie www szkoły oraz w gazetce szkolnej, aby mogli się z nimi zapoznać pozostali uczniowie naszej szkoły.

Zadanie TIK

Planowanie

Wszyscy uczniowie klasy IId będą uczestniczyli w zadaniu TIK, a dokładniej będą zajmować się punktem:

1. Komputer i inne urządzenia techniczne pomagają nam w nauce i poznawaniu świata w szkole i w domu. 

Zadanie to będzie polegało na tym, że każdy uczeń ( z pomocą rodziców) poszuka  informacji na temat pingwinów w Internecie:

-gdzie żyją

-jak wyglądają

- gatunki  ( nazwy)

Uczniowie znalezione informacje skopiują do MS Word, a następnie wydrukują i przyniosą do szkoły. Każdy uczeń przedstawi informacje, które udało mu się zebrać. 

W ramach zadania TIK dzieci będą mogły podzielić się sposobem, w jaki szukały informacji. 

Realizacja

25 stycznia przystąpiliśmy do realizacji wybranego zadania TIK.

Wszystkie dzieci wywiązały się z powierzonego zadania. W ramach pierwszego zadania każdy uczeń miał wybrać i przedstawić najciekawszą wg. niego informację na temat pingwinów. Dzieci za najciekawsze informacje uznały, że:

- pingwiny żyją na Antarktydzie

- nie latają, ale bardzo dobrze pływają

- budują gniazda z kamieni

- na lądzie szybko przemieszczają się na brzuchu

- samica i samiec na zmianę wysiadują jaja

Kilkoro dzieci przyniosło wydrukowane zdjęcia pingwinów i na ich podstawie uczniowie opisywali wygląd i budowę pingwinów. W ramach utrwalenia uczniowie uzupełniali zdania o pingwinach wyrazami określającymi ich wygląd.

Realizacja kolejnego zadania polegała na tym, że dzieci otrzymały różne sylaby i musiały ułożyć z nich nazwy pingwinów: królewski, cesarski, Adeli. Dzieci dowiedziały się, że nazwa pingwin Adeli pochodzi od imienia żony jednego z badaczy życia pingwinów. Dlatego nazwę tych ptaków piszemy wielką literą.

Na zakończenie uczniowie dzielili się tym ,gdzie szukali informacji. Większość z nich korzystała z wyszukiwarki google.pl. Niektóre dzieci wykorzystały do tego serwis Wikipedia. Dla niektórych dzieci nie było to łatwe zadanie ze względu na dużą ilość informacji. Trudność sprawiało im również pisanie na klawiaturze, ale dzięki wsparciu rodziców udało się im to zadanie wykonać.

 Uważam, że dzieciom sprawiła radość możliwość samodzielnego wyszukiwania informacji na zadany temat. Dzięki temu dzieci przekonały się, jak pomocnym narzędziem jest komputer i Internet.

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

Planowanie

Temat projektu " Szkoły na świecie".  Uczniowie mojej klasy zainteresowali się tematem " Jak wygląda szkoła w innych krajach". Projekt będzie realizowany z całą klasą pod czujnym okiem wychowawcy.  Na pierwszym spotkaniu klasa została podzielona na 5 zespołów.

Instrukcja dotycząca projektu:

- wybór tematu i planowanie działań do 25 marca

-  29 marzec- 6 kwietnia  realizacja projektu

- 8 kwietnia prezentacja działań projektowych

Umiejętności wykorzystywane podczas prac projektowych:

- współpraca w grupie

-planowanie pracy

- korzystanie i zbieranie informacji z różnych źródeł 

- potrafi zaplanować swoje działania

- umie korzystać z różnych źródeł informacji

Metody pracy:

- zbiorowa, indywidualna

Zadania do wykonania :

1. Zadanie dla całej klasy: Uczniowie otrzymują kartoniki z nazwami kontynentów, państw i miast. Zadaniem uczniów jest przeczytać i  utworzyć zbiór: kontynentów, państw, miast.

2. Po utworzeniu zbiorów czytają i dopasowują dzieci z różnych kontynentów i wyróżniają ich imiona.

3. Kolejne zadanie  poprzedzone jest indywidualnym przygotowaniem materiałów przez uczniów ( materiały z Internetu, encyklopedii itp). Zadanie to polega na samodzielnym zebraniu ciekawych informacji na temat szkół wylosowanych przez grupy państw.

Grupa I - Francja

Grupa II - Wielka Brytania

Grupa III - Stany Zjednoczone

Grupa IV- Australia

Grupa V- Japonia

Aby bardziej utożsamić się z tymi państwami dzieci muszą przygotować flagę danego państwa oraz nauczyć się mówić " Dzień dobry" w języku tego państwa , które wylosowały.

Po zebraniu materiałów każda grupa prezentuje zebrane przez siebie informacje na temat szkół w krajach, które reprezentują. Pozostałe grupy po wysłuchaniu informacji wspólnie dyskutują na temat różnic i podobieństw ze szkołą w Polsce.

Na zakończenie uczniowie rysują uczniów tamtejszych szkół w strojach, w których chodzą do szkoły. Informacje na temat tych strojów zdobywają samodzielnie, następnie wspólnie dokonamy ujednoliconego opisu tych strojów tak, aby każdy uczeń wiedział jak wykonać rysunek.

Prace nad projektem "Szkoły na świecie" odbywać się będą od 29  marca do 6 kwietnia na wybranych jednostkach lekcyjnych.

Prezentacja końcowa odbędzie się 7 kwietnia.

Kryteria oceny:

prawidłowy dobór informacji

sposób prezentacji

współpraca w zespole

Realizacja

29 marca:

Uczniowie otrzymali kartoniki z nazwami kontynentów, państw i miast. Każda grupa wybrała losowo kontynent . Następnie spośród wielu państw losowali jedno, nad którym pracowali. Kolejnym zadaniem było dopasowanie imion dzieci do właściwych państw. To zadanie sprawiło dzieciom dużo radości . Po dopasowaniu imion do państw uczniowie w swoich grupach kolorowali imiona. Następnie uczniowie wykonywali dowolną techniką flagi tych państw oraz uczyli się mówić " dzień dobry" w języku danego kraju. Dzieci przyniosły także informacje na temat strojów jakie obowiązują w danej szkole i wspólnie ujednoliciliśmy wygląd tych strojów.

31 marca:

W tym dniu uczniowie mieli za zadanie przynieść przygotowane przez siebie materiały na temat szkół w państwach do której grupy należeli. Uczniowie bardzo dobrze przygotowali się do tego zadania. 

Na początku każda grupa prezentowała swoje materiały, które przyniosła. Kolejnym etapem była selekcja najważniejszych informacji na temat szkoły w danym państwie. Każda grupa musiała wybrać te informacje, które uważała za najważniejsze i najciekawsze. 

6 kwietnia:

Dzień prezentacji . Uczniowie zapisywali najważniejsze , wybrane przez siebie informacje na arkuszach papieru. Każda grupa prezentowała swój kraj. Po zakończeniu prezentacji rozpoczynała się dysusja , która miała na celu porównanie szkoły polskiej ze szkołą, którą prezentowała każda z grup. Dyskusja była bardzo żywa, dzieci wskazywały wiele podobieństw i różnic między szkołami.
 

 

Zadania, które uczniowie mieli do wykonania sprawiły dzieciom bardzo wiele radości. Bardzo wielu ciekawych rzeczy dowiedzieli się podczas prezentacji poszczególnych krajów. Potrafili wskazać wiele różnic i podobieństw między szkołami. Wiele radości sprawiło dzieciom nauczenie się wymowy imion w różnych językach. Dzieci były bardzo zaangażowane zarówno w przygotowania jak i w pracę nad projektem. Dowiedziały się wielu ciekawych, interesujących rzeczy na temat innych szkół.

 Galeria:

 

Festiwal 2.0

Prezentacja projektu

31.05 Podczas szkolnego festiwalu nauki prezentowaliśmy nasze prace - " Szkoły na świecie". Uczniowie byli bardzo zadowoleni i dumni, że mogą prezentować na forum szkoły swoje prace oraz z tego, że mogą pokazać innym uczniom ciekawostki związane ze szkołami na świecie. Równolegle odbywały się prezentacje uczniów klas 4-6. 

6.06 została dokonana  publiczna prezentacja dokonań dzieci ( prac) związanych z tym projektem. Miało to miejsce podczas zebrania z rodzicami w klasie. Prezentacja trwała ok. 20 minut. Rodzice byli pod wrażeniem umiejętności swoich dzieci. Bardzo dokładnie i z zaciekawieniem oglądali prace swoich dzieci, czytali informacje odnośnie szkół w innych krajach. Byli bardzo zadowoleni z pracy swoich dzieci. 

 

Uwagi do Kodeksu 2.0

Uczniowie klasy IId brali udział w tworzeniu kodeksu. Po przeanalizowaniu uważam, że najbliższe dzieciom w młodszym wieku szkolnym są punkty: 1 i 9. Małe dzieci nie mają wpływu na to co jest zainstalowane na komputerze domowym. Korzystają z tego , co mają. To osoby dorosłe są za to odpowiedzialne i powinny o tym pamiętać pozwalając dzieciom korzystać z komputera. Było by dobrze, gdyby rodzice mogli wspólnie z dziećmi korzystać z komputera min. po to, aby pokazać im,że komputer może służyć nie tylko do zabawy, ale również do nauki. Rodzice powinni również systematycznie przypominać dzieciom o bardzo ważnej zasadzie, dotyczącej ograniczonego zaufania wobec ludzi poznawanych w sieci.

Mam nadzieję, że  w III klasie uda się nam wdrożyć Kodeks, tak,aby dzieci wiedziały jak prawidłowo i bezpiecznie korzystać z tego dobrodziejstwa, którym jest komputer i Internet. Uczniowie nauczyli się jak bezpiecznie korzystać z Internetu, jak się po nim poruszać oraz w jaki sposób można zdobywać nowe wiadomości. Nauczyli się również, że nie można ufać każdej poznanej osobie w Internecie, że podczas nawiązywania nowych znajomości należy pamiętać o tym, że nie wolno podawać swoich danych osobowych, miejsca zamieszkania, nr telefonu, by nie narażać się na niebezpieczeństwo ze strony innych osób - zasada ograniczonego zaufania.

Agnieszka Ratke


Kodeks 2.0

Debata klasowa

 

Debata klasowa

W dniu 3 grudnia 2010 roku odbyła się debata klasowa na temat „ Czy ściąganie informacji z internetu jest uczciwe?”. Uczniowie zostali poinformowani ustnie o idei programu oraz o debacie klasowej. Dyskusja odbyła się w klasie 5 D liczącej 24 uczniów.

Uczniowie wcześniej przygotowali się do dyskusji dotyczącej tematu. Podzieleni zostali na 2 grupy dyskusyjne, z  których jedna była za ściąganiem informacji z Internetu a druga przeciwna. Na podstawie burzliwej dyskusji uczniowie stworzyli Kodeks 2.0 zawierający wiele haseł np.1. „Z informacji korzystaj samodzielnie i krytycznie”, 2. Porównaj informacje z kilku różnych źródeł,      3) Czytając myśl. Na powstałych plakatach, jako produktach końcowych debaty zapisano argumenty ułożone przez grupy. Stworzono poradnik „googlarza”. Obecnie pracujemy nad wypracowaniem dodatkowych argumentów i szerszych zasad „googlarza”, tak aby planowana w styczniu debata szkolna mogła odbyć się w większym gronie i z jeszcze większym zaangażowaniem.

 

Debata szkolna

 

Debata szkolna

Trzech uczniów z mojej klasy brało udział debacie szkolnej, która odbyła się 17.12.2010. Do grup uczniów z klas  dołączyli  również dziennikarze z koła dziennikarskiego. Debatę prowadziła Pani wicedyrektor Lidia Kałwińska i brała w niej udział  Pani Dyrektor Teresa Zygmanowska. Przedstawiciele mojej grupy zaprezentowali działania i propozycje do kodeksu szkoły w formie plakatów i historyjek obrazkowych. Wszyscy uczestnicy otrzymali kartki zielone i czerwone. Na początku zaprezentowana została prezentacja multimedialna, w której przedstawiono wszystkie siedem problemów. Grupa miała 3 minuty na prezentację swoich dokonań. Każda grupa musiała podać 2 -3 propozycje do kodeksu szkoły. Dwójka uczniów spisała wszystkie propozycje haseł kodeksu. Po podsumowania debaty, każdy mógł wyrazić swoją opinię na temat ważności zapisów podnosząc czerwoną lub zieloną kartkę.

Wybraliśmy 13 zapisów, które powinny pojawić się w Kodeksie.

 

Zadanie TIK

Planowanie

Wraz z koleżanką matematyczką planujemy wykorzystanie internetu przy wykonaniu różnych zadań przez uczniów. Matematyczka Jolanta Jezierska planuje wykonać wraz z uczniami projekt dotyczący odżywiania wg wielkości indeksu glikemicznego. Uczniowie będą porównywać wyniki przeprowadzonej przez siebie akiety z wynikami w internecie.

Realizacja

Na matematyce z uczniami klas V został wykonany projekt dotyczący sposobu odżywiania według wielkości indeksu glikemicznego. Uczniowie zredagowali kluczowe pytania do ankiety, którą przeprowadzili na terenie dużego marketu. Uzyskane dane umieścili w tabelach oraz wykonali wykresy słupkowe i kołowe. W celu uzyskania informacji o wyżej wymienionej diecie korzystali z różnych stron w internecie oraz porównywali uzyskane wyniki ankiety z wynikami umieszczonymi w sieci.
 

Projekt edukacyjny 2.0

Planowanie

Tematem projektu jest wystawienie bajki pt. " Schneewittchen, Snowhite, Królewna Śnieżka i 5 krasnoludków" . Pomysł wyszedł od uczniów, zawsze chcieli brać udział w przedstawieniu w języku obcym. Projekt realizuje grupa uczniów biorących udział w zajęciach dodatkowych z języka niemieckiego i angielskiego. Są to gł. uczniowie klas 5.

Cele projektu :       1.Promowanie języka niemieckiego i angielskiego

                            2.Zapoznanie się z twórczością braci Grimm

  1. Wykorzystanie komputera i internetu w celu poszukiwania odpowiednich   

materiałów (tekstów, tłumaczeń, obrazów, muzyki)

  1. Rozwijanie umiejętności poprawnego mówienia i ruszania się na scenie
  2. Prezentacja w Power Point jako scenografia przedstawienia
  3. Udokumentowanie całości z wykorzystaniem techniki komputerowej

W realizacji projektu bierze udział 10 uczniów. Utworzyliśmy 3 zespoły.Uczniowie ustalili między sobą zasady współpracy polegające przede wszystkim na wyznaczeniu terminów i sposobów komunikowania się.

Zespół pierwszy odpowiedzialny jest za zebranie z internetu informacji na temat braci Grimm oraz historii powstania bajki " Królewna Śnieżka"- Schneewittchen i wykonanie na ten temat prezentacji w programie Power Point.(Termin 15 .04)

Zespół drugi odpowiedzialny jest za treść bajki ( ułożenie dialogów w trzech językach, na przemian oraz odpowiedniej narracja). Wykorzystają przy tym bajkę w oryginale, w języku polskim oraz w języku angielskim- słowniki, internet. Gotowe fragmenty uczniowie będą przesyłać mi mailem, a ja będę je na bieżąco poprawiać.(25.04)  

Zespół trzeci dobierze muzykę do kolejnych scen oraz zajmie się wystrojem , rekwizytami i scenografią w postaci prezentacji Power Point. W tym celu zaprojektują rekwizyty przy pomocy programów komputerowych. (30. 04)

Po wykonaniu tych zadań zaczniemy współdziałać wszyscy razem i po dokonaniu prezentacji swoich dokonań będziemy spotykać się na wspólnych próbach.

Nad całością będę czuwała ja oraz informatyk p. J. Kordzińska., która pomoże umieścić nam sfilmowaną bajkę na szkolnej stronie internetowej.  

Realizacja

Działania związane z wystawieniem bajki pt. " Schneewittchen, Snowhite, Królewna Śnieżka i 5 krasnoludków" przebiegały poprawnie i zgodnie z wyznaczonymi terminami. Spotykaliśmy się 2 razy w tygodniu po jednej godzinie, oraz kontaktowaliśmy się poprzez maile lub poprzez program skype. W przypadku pilnych pytań wykorzystywaliśmy komórki. Często odbywały się próby. Uczniowie stworzyli wspaniały i śmieszny scenariusz bajki, który w rzeczywistości stał się jej parodią a może bardziej jej współczesną formą.

Uczniowie mieli problemy z ujawnianiem emocji i uczuć na scenie. W związku z tym oglądaliśmy w Internecie fragmenty spektakli teatralnych, aby mogli zobaczyć jak grają profesjonaliści. Uczniowie zaskoczyli mnie świetną prezentacją w Power Point, która była odtwarzana w tle podczas spektaklu. Przedstawiała różne sceny z filmu Disneya, co umożliwiało oglądającym większe zrozumienie 4 języcznej bajki.( W trakcie dodaliśmy również kilka zdań w języku rosyjskim). Próba generalna - to spektakl dla rodziców z okazji Dnia Matki i Ojca. Rodzice byli zachwyceni. Uczniowie wykorzystywali podczas spektaklu laptopa, rzutnik i kamerę, która rejestrowała całość.

Uczniowie nauczyli się, jak można podłączać laptopa z rzutnikiem, jak jednocześnie włączać podkład muzyczny, zmieniać obrazy podczas przedstawienia. Poznali wiele słów w innych językach, nauczyli się odważnie i śmiało poruszać na scenie.

Publiczna prezentacja odbędzie się dla uczniów klas piątych na małej sali gimnastycznej.

Wydaje mi się, iż mimo wszystko było zbyt mało prób, gdyż podczas prezentacji dla rodziców niektórzy zapominali tekst. Sprzęt uczniowie obsługiwali bardzo dobrze. Osobiście nie musiałam się do tego włączać.

 

Pliki:

Królewna ŚNIEŻKA SCHNEEWITTCHTEN.ppt

Festiwal 2.0

Prezentacja projektu

Projekt został zrealizowany w wyznaczonym terminie.Efekt końcowy w formie przedstawienia wystawiliśmy na małej sali gimnastycznej dla 5 klas. Grupy zadaniowe poradziły sobie znakomicie z zadaniami. Przedstawienie z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej w tle umożliwiało lepsze zrozumienie obcojęzycznej treści. Dwoje uczniów obsługiwało przy tym komputer i rzutnik. Wszyscy uczniowie z zaangażowaniem przystąpili do prezentacji.Całość stanowiła wesołą historyjkę opartą o treść bajki "Królewny Śnieżki". Dzięki wykorzystaniu internetu, technologii komputerowej i użyciu w bajce współczesnych młodzieżowych powiedzeń, prezentacja spodobała się uczniom, co można było poznać po roześmianych minach i żywym odbiorze bajki.

 

Uwagi do Kodeksu 2.0

Uważam, iż zadanie zostało wykonane pomyślnie. W przyszłości zamierzam nadal pracować z uczniami metodami  wykorzystującymi technologięi komputerową.

Alina Malinowska


 

1 edycja Szkoły Myślenia (2008/09)

Koordynator: Lidia Kałwińska

Nauczyciele: Anna Słonka-Moskwa, Aneta Jurga, Katarzyna Minge, Urszula Ferdynus, Agnieszka Górna, Joanna Kordzińska.

 

Co planujemy?
W tym roku szkolnym zaplanowaliśmy i podjęliśmy działania mające na celu rozwijanie twórczych postaw uczniów oraz kształcące myślenie dywergencyjne. Wszyscy chętni uczniowie już od października mogli działać w grupach projektowych, realizując własne pomysły i poszerzając własne wiadomości o kulturze europejskiej w projekcie ogólnoszkolnym „Moje spotkania z kulturą europejską”. Projekt zakończył się wystawą projektową dnia 20.03.2009r. Dalsze zajęcia z uczniami zdolnymi i zainteresowanymi prowadzone są nadal w grupach zadaniowych (humanistycznych, matematyczno-informatycznych, przyrodniczych, muzycznych i plastycznych). Tematem ogólnym jest „Co ma piernik do wiatraka, czyli … a o co chodzi?”.

 

Szczegółowy plan działań:
 
„Co ma piernik do wiatraka, czyli … a o co chodzi?”.
 
Celem działań prowadzonych na zajęciach dodatkowych, pozalekcyjnych jest poznanie praw przyrody, poznanie różnorodności świata, a jednocześnie dostrzeżenia zależności pozornie odległych dziedzin nauki. Chcemy to osiągnąć poprzez wymyślanie (np. nowych rozwiązań, piosenek), odkrywanie (np. nowych sposobów działania, związków między zjawiskami), wyobrażanie sobie (np. krajobrazów, nowej linii samochodu), formułowanie (np. zadań, pytań, wątpliwości). 
 
Działania zespołów matematyczno - informatycznych:
- wyszukiwanie i tworzenie ciekawych zadań matematycznych, ich rozwiązywanie różnymi sposobami oraz prezentowanie rozwiązań w ciekawej formie graficznej,
- budowanie projektu Aqua Parku dla mieszkańców Lubonia (stworzenie planów, wykonanie obliczeń w skali dotyczących budowy i konserwacji pływalni)
- tworzenie fotomontaży, próby fotografii artystycznej z wykorzystaniem techniki komputerowej
 
Działania zespołów humanistycznych:
- reżyseria filmu na podstawie legendy o Luboniu (ułożenie scenariusza, wykonanie rekwizytów, nauka ról, nagranie filmu)
- tworzenie legendy, wiersza, baśni o Luboniu
- frazeologia i matematyka? – tworzenie opowiadań z wykorzystaniem związków frazeologicznych i liczb
- fikcja i rzeczywistość w Luboniu – tworzenie albumów i teczek portfolio
- organizujemy szkolny klub filmowy
- piszemy słownik filmowy
- opowiadania twórcze „Szkoła marzeń”
 
Działania zespołów przyrodniczych:
- dlaczego klimat się ociepla?
- jak przeciwdziałać ocieplaniu klimatu?
 
Działania zespołów muzyczno-plastycznych:
- układanie przyśpiewek, piosenek o Luboniu
- przestrzenne prace prezentujące zabytki Lubonia
- dlaczego dookoła nas jest tyle znaków?
- dlaczego coś jest miękkie a coś twarde?
 
Działania zespołów teatralnych:
- spektakl „Czerwony Kapturek?”
 
Szkolny Festiwal Nauki
Szkolny Festiwal Nauki odbędzie się 20 maja 2009r. W tym dniu zaprosimy wszystkich uczniów ich rodziców, nauczycieli i władze lokalne Lubonia, a także przedstawicieli innych szkół lubońskich na:
- międzyszkolny konkurs wiedzowy OMNIBUS LUBONIA 2009
- wystawę prac, które powstały w ramach projektów:
„Moje spotkania z kulturą europejską”
„Co ma piernik do wiatraka, czyli … a o co chodzi?”.
- prezentacje filmu na podstawie legendy o Luboniu i spektaklu „ Czerwony Kapturek?”
- prezentacje komputerowe: „Internet źródłem informacji o świecie” , wystawa fotograficzna
Co już zrobiliśmy?
Ogólnoszkolny projekt edukacyjny: Moje spotkania z kulturą europejską
 
Celem projektu było poznanie kultury, historii i tradycji państw Europy, modelowanie uzdolnień uczniów poprzez działanie i doświadczanie oraz rozwijanie ich wrażliwości na wartości kultury europejskiej przy jednoczesnym poszanowaniu symboli narodowych, państwowych i religijnych poszczególnych państw europejskich, a także rozwijanie umiejętności korzystania z informacji i prezentowania własnych osiągnięć.
 
Projekt był realizowany przez uczniów szczególnie uzdolnionych oraz chętnych do pracy pod kierunkiem nauczycieli na zajęciach pozalekcyjnych. Uczniowie pracowali w siedmiu grupach zadaniowych oraz na kołach zainteresowań. Przygotowywali foldery turystyczne, plakaty, makiety, pocztówki, albumy prezentujące państwa europejskie, prezentowali zabytki Europy w formie przestrzennej, tworzyli własne teczki Portfolio, w których ukazywali własne zainteresowania wybranym państwem i jego kulturą, a także przygotowali i wystawili krótką sztukę teatralną, do której wykonali samodzielnie scenę i lalki. Młodsze dzieci przygotowały scenki dramowe. W wyniku różnych twórczych poszukiwań powstał też zbiór zadań matematyczno – logicznych, które uczniowie chcieliby rozwiązywać z kolegami na lekcjach.
 
Projekt trwał od 1.10.2008r do 1.04.2009r.
 
Efektem działań były scenki, spektakl teatralny, oraz wystawa: Jarmark europejski prezentująca prace poprojektowe.
 
Co się wydarzyło na naszym festiwalu?
 

 Sprawozdanie z realizacji zadań w ramach Szkoły Myślenia

W tym roku szkolnym zrealizowaliśmy dwa dodatkowe projekty edukacyjne. Od października 2008 do kwietnia 2009r - projekt „Moje spotkania z kulturą europejską”, a od marca 2009 do maja 2009r projekt „Co ma piernik o wiatraka, czyli a o co chodzi?” W realizacji zadań projektowych wzięło udział 12 nauczycieli i 146 uczniów, wśród których znaleźli się tez uczniowie szczególnie uzdolnieni.  Część nauczycieli zarejestrowała swój udział w akcji również indywidualnie. (7 nauczycieli).
Efekty zaprezentowano na Szkolnym Festiwalu Nauki 20 maja 2009r, który odbył się w szkole po raz pierwszy. Przygotowania do niego trwały już od kilku tygodni. Uczniowie spotykali się z nauczycielami na dodatkowych zajęciach pozalekcyjnych – na nich rodziły się pomysły, powstawały prace projektowe, scenariusze, urządzenia i instrumenty. Gdy przyszedł 19 maja i późnym popołudniem spotkali się nauczyciele i uczniowie, by rozpocząć ostateczne przygotowania do festiwalu na wielu twarzach malowało się zdziwienie. Ilość prac projektowych wykonanych przez uczniów indywidualnie lub zespołowo przerosła nasze oczekiwania. Wystawa zajęła dwa szkolne hole i długi korytarz. Część prac wyeksponowaliśmy też na sali gimnastycznej, na której następnego dnia miał odbyć się międzyszkolny turniej miedzowy OMNIBUS LUBONIA.
20 maja już od samego rana wystawę zwiedzali uczniowie. Budziła ona również zainteresowanie rodziców, którzy przyprowadzili swoje pociechy na 8.00. Rzeczywiście było co oglądać. Uwagę przyciągały zwłaszcza przestrzenne prace plastyczno-techniczne, które prezentowały zróżnicowane zainteresowania uczniów i ich niezwykłą inwencję w wykorzystywaniu materiałów pozornie niepotrzebnych. Na wystawie pojawiły się:
 -    projekty prezentujące zabytki Polski i Europy, projekty architektoniczne domów, budowli sakralnych, obiektów sportowych takich jak stadiony, pływalnie, Aquaparki. Do wielu projektów dołączone były segregatory zawierające opracowania matematyczne, rysunki w skali, zadania matematyczne dotyczące makiety. Wszystkie zadania wymyślali i rozwiązywali sami uczniowie. Wiele prac prezentowało obiekty, których - zdaniem uczniów-brakuje w Luboniu. Tę część wystawy zatytułowaliśmy „Luboń moich marzeń”,
 -   pierwsze próby literackie „Luboń słowem malowany”: krótkie utwory poetyckie, opowiadania twórcze, a nawet prolog powieści fantastycznej,
-   nietypowe zadania matematyczno-logiczne i ich rozwiązania zaprezentowane w ciekawej formie graficznej (plakat, wykres, diagram, makieta itp.) np. projekt wycieczki do Paryża,
-   teczki portfolio dotyczące utworów literackich pod hasłem: „Przeczytaliśmy, polecamy….” połączone z literacką mapą Europy. W teczkach portfolio znalazły się recenzje, biografie, projekty okładek, scenariusze, ilustracje do książek,
-   zdjęcia panoramiczne będące fotomontażem ze zdjęć wykonanych przez uczniów w Luboniu,
-   plansze i projekty o tematyce ekologicznej związane głównie ze zjawiskiem ocieplania się klimatu, modele elektrowni wiatrowych.
 
Największym zainteresowaniem cieszyły się jednak prace inne niż wszystkie. Grupa z klas 1-3, która na zajęciach wokalno-muzycznych zajmowała się m.in. zagadnieniem rozchodzenia się dźwięku w powietrzu wykonała kilka przedmiotów, dzięki którym można było to zjawisko obserwować. Były to „całkiem akustyczny instrument” z butelek wypełnionych wodą, „całkiem plastikowy telefon” z kubków jednorazowych połączonych sznurkiem i „całkiem tekturowe pudła rezonansowe” z pudełek kartonowych, sznurka i tekturowej pałeczki. Wszyscy chcieli wypróbować te ciekawe wynalazki. Nawet pani dyrektor porozmawiała z panią wicedyrektor przez taki super telefon.
O godz. 10.00 w szkole pojawili się goście zaproszeni na Szkolny Festiwal Nauki. Byli to przedstawiciele Urzędu Miasta oraz nauczyciele i uczniowie z pozostałych szkół lubońskich. Przybyli też uczniowie – Szkolne Omnibusy, by uczestniczyć w finale międzyszkolnego konkursu „Omnibus Lubonia”. Wystartowało 12 uczestników, a zadania które na nich czekały, nie dla wszystkich okazały się łatwe. Poza testem wiedzowym prowadzonym w konwencji programu „Milionerzy” uczniowie przeszli test na spostrzegawczość rozpoznając zdjęcia z Lubonia na podstawie ich fragmentu, następnie konstruowali bryłę geometryczną, rozpoznawali instrumenty w utworach muzycznych i tworzyli rymy. W tym samym czasie publiczność rozwiązywała różne zadania np. tworzyła Mind Mapps do słowa „Luboń”, tworzyła reklamę Omnibusa 2010, czy wreszcie bawiła się współuczestnicząc w pokazie aerobiku.
 
Było wiele emocji, a po konkursie wszyscy wybrali się na zwiedzanie wystawy.
 
O godz. 16.30 rozpoczęły się prezentacje uczniów dla rodziców. Zaproszenie wystosowaliśmy do wszystkich rodziców, ale przybyli głównie rodzice, których pociechy prezentowały swoje dzieła. Uczniowie opowiadali o swoich osiągnięciach, prezentowali własne prace, uzasadniali teorie, odczytywali własne utwory literackie. Rodzice mogli też obejrzeć dowcipny spektakl teatralny o współczesnym Czerwonym Kapturku, który przy pomocy nauczyciela wyreżyserowali, przygotowali do niego scenografię, wybrali podkłady muzyczne sami uczniowie. Duże zainteresowanie wzbudziły też sekwencje filmu nakręconego przez uczniów na podstawie własnego scenariusza, przygotowanego w oparciu o legendę o powstaniu Lubonia. Uczniowie z dużym zaangażowaniem i radością wcielili się w pewne sobotnie popołudnie w role średniowiecznych rycerzy, Luboma i Dobramy.
Szkolny Festiwal Nauki zakończyliśmy o godz. 18.00 mocnym postanowieniem, że taki festiwal na stałe zagości w naszym harmonogramie imprez szkolnych, a pomysły na następny rok szkolny już zagościły w naszych głowach.
To był piękny dzień …Nasi uczniowie wykazali się umiejętnościami, które zamierzaliśmy kształcić, a więc umiejętnością gromadzenia i przetwarzania informacji, badania, twórczego myślenia, rozumowania i wnioskowania. Byliśmy z nich bardzo dumni. 
Koordynator projektu: Lidia Kałwinska

Sprawozdania nauczycieli

LUBOŃ MOICH MARZEŃ

Co planujemy?

 LUBOŃ nasze miasto obchodzi w tym roku 55-tą rocznicę nadania praw miejskich.

W związku z tym wydarzeniem zaproponowałam uczniom klas I udział w  projekcie edukacyjnym pt:  "LUBOŃ MOICH MARZEŃ".

Nasza praca będzie przebiegała w kilku etapach i przybierze różne formy.

1. "Zapoznamy się" z Luboniem w ramach zajęć "Moja miejscowość".

2. Poznamy ważne i ciekawe miejsca w Luboniu w ramach zajęć "Zakątki Lubonia".  Niektóre z tych miejsc odwiedzimy i wykonamy pamiątkowe fotografie.

3. "Luboń moich marzeń" - wystawa prac wykonanych wg. pomysłu i projektu uczniów. Przedstawimy miejsca, dzięki którym nasze miasto mogłoby stać się piękniejsze, bezpieczniejsze, czystsze i bardziej atrakcyjne.

Efekty naszej pracy przedstawimy podczas SFN, który odbędzie się w naszej szkole 20 maja 2009r.

  
Co zrobiliśmy?

Zgodnie z wcześniejszymi planami na początku maja, w ramach cyklu zajęć "Moja miejscowość" dzieci poznały Luboń jako swoje miejsce zamieszkania. Zapoznały się z topografią naszego miasta, danymi dotyczącymi liczby mieszkańców, nazwiskami ważnych osobowości, liczbą różnych instytucji użytku publicznego itp.

Następnie w ramach zajęć "Zakątki Lubonia" wybraliśmy się na spacer, by poznać ważne dla naszego miasta miejsca. Odwiedziliśmy między innymi sąsiadującą ze szkołą placówkę straży pożarnej. Spacerowaliśmy w Parku Papieskim - symbolicznym dla Lubonia miejscu. Uczniowie odwiedzili również istniejący w naszym mieście obóz koncentracyjny z czasów II wojny światowej i zapalili znicze na grobach.

Znając już dobrze swoje miasto i większość jego zakamarków puściliśmy wodze swojej wyobraźni. I tak powstały prace w ramach projektu "Luboń moich marzeń". Uczniowie w parach wykonali prace plastyczne, w których przy pomocy różnych materiałów pokazali jakie miejsca, instytucje czy atrakcje wzbogaciłyby wizerunek naszego miasta. Były to np. basen, aqua park, kino, cyrk, wesołe miasteczko, jezioro w dużą plażą.

Prace poprojektowe zostaną pokazane podczas SFN w ramach wystawy "LUBOŃ MOICH MARZEŃ".

Aneta Jurga

Szkolny Festiwal Nauki

Co planujemy?

W tym roku obchodzimy 55 rocznicę nadania praw miejskich naszej miejscowości. W związku z tym wydarzeniem zaproponowałam uczniom z klas II i III udział w projekcie edukacyjnym pt: "Luboń moich marzeń".Wspólnie z dziećmi stworzymy album o najciekawszych zakątkach w Luboniu. Niektóre z tych miejsc odwiedzimy i wykonamy pamiątkowe zdjęcia. Wykonamy makiety przyszłości, dotyczące naszego miasta. Dzieci zagospodarują tereny, dzięki którym nasze miasto mogłoby stać się piękniejsze, bardziej atrakcyjne i bezpieczne. Efekty naszej pracy przedstawimy podczas Szkolnego Festiwalu Nauki, który odbędzie się w naszej szkole 20 maja 2009r.

 
Co zrobiliśmy?

Udało nam się stworzyć album z najciekawszymi zakątkami Lubonia, powstały też ciekawe makiety, dotyczące zagospodarowania niektórych terenów w Luboniu. Uczniowie pokazali jakie miejsca, instytucje czy atrakcje wzbogaciłyby wizerunek naszego miasta. Były to między innymi aqua parki, wesołe miasteczka, baseny, korty tenisowe oraz kina i muzea. Prace projektowe zostaną pokazane podczas Szkolnego Festiwalu Nauki w ramach wystawy "Luboń moich marzeń".

 
Co się wydarzyło na naszym festiwalu?

20 maja odbył się w naszej szkole Festiwal Nauki. Wspólnie z dziećmi przygotowaliśmy wystawę naszych prac. Zaprosiliśmy do szkoły rodziców naszych młodych twórców, gościli także przedstawiciele Urzędu Miasta oraz nauczyciele i uczniowie z pozostałych szkół lubońskich. Panowała miła i przyjazna atmosfera.

Katarzyna Minge


Szkolny Festiwal Nauk

 

Co planujemy?

W ramach obchodów 55. rocznicy nadania praw miejskich naszemu miastu tworzymy z dziećmi piosenkę o Luboniu. Ponadto wykonujemy instrumenty muzyczne i zajmujemy się tematyką dźwięku, wykonując doświadczenia.

 

Co zrobiliśmy?

W grupie uczniów zainteresowanych muzyką układamy teksty piosenek i bawimy się dźwiękiem. Zgłębiamy też podstawy akustyki.

 

Co się wydarzyło na naszym festiwalu?
 
Na zajęciach, których zwieńczeniem był SFN, dużo śpiewaliśmy, a także zajmowaliśmy się zagadnieniem rozchodzenia się dźwięku w powietrzu. Początkiem naszych doświadczeń była gitara - dzieci bardzo zainteresował fakt, że podczas śpiewu słychać ją lepiej niż ich głosy. Wyjaśnialiśmy sobie rolę pudła rezonansowego, którego modelem stał się kartonik po papierze do ksero. Wspólnie odszukaliśmy w bibliotece książkę S. Parkera "Dźwięk: eksperymenty i doświadczenia dotyczące muzyki i fal dźwiękowych" z serii Młody Naukowiec. Autor proponuje tam kilka doświadczeń i podaje instrukcje, jak wykonać przedmioty, dzięki którym możemy usłyszeć dźwięk wzmocniony lub też przenoszony na odległość. Materiałów szukaliśmy wokół siebie: sznurek, szklane buteleczki po napojach, plastikowe kubki, papierowe rurki ze zwiniętych plakatów, wzmocnionych taśmą klejącą to materiały tanie i ogólnie dostępne. Oglądaliśmy wspólnie schemat ucha, rysunki przedstawiające rozchodzenie się fal dźwiękowych i wykonaliśmy kilka przedmiotów, dzięki którym to zjawisko można obserwować. Były to: całkiem plastikowy telefon komórkowy (dwa kubki połączone sznurkiem), całkiem akustyczny instrument muzyczny (butelki wypełnione zabarwionym płynem, zawieszone na wieszaku - można na nich grać drewnianą pałeczką), całkiem tekturowe pudło rezonansowe (karton po papierze z otworem, papierowa pałeczka ze sznurkiem, który funkcjonuje jak struna w instrumentach szarpanych), zaprezentowane podczas festiwalu.

Dzieci chętnie wykonywały przedmioty i świetnie się nimi bawiły, poznając i zapamiętując niektóre z praw fizyki.

Urszula Ferdynus

Szkolny Festiwal Nauki

Co planujemy?

W tym roku obchodzimy 55 rocznicę nadania praw miejskich naszej miejscowości. Wraz z grupą uczniów klas 4-6 rozpoczęliśmy tworzenie albumu literackiego, który będzie zawierał baśnie, legendy i wiersze oraz wizje przyszłości dotyczące naszego miasta. Najlepsze z nich staną się podstawą scenariusza do filmu nakręconego i całkowicie przygotowanego przez inną grupę dzieci z naszej szkoły.

Co zrobiliśmy?

Udało nam się stworzyć literacki album zawierający prace na temat naszego miasta. Oprócz prozy: legend, baśni i opowieści o przyszłości i przeszłości Lubonia,powstały też wiersze upamiętniające 55 rocznicę nadania miastu praw miejskich. Prace były na różnym poziomie. Kilkoro uczniów wykazało się niezwykłą pomysłowością. Wszystkie dzieci trzymały się konwencji gatunku, który sobie wybrały ( zostawiłam Im w wyborze dużą swobodę). Dzieci często same wykonywały ilustrację do swoich prac, dzięki czemu nasz album zyskał na atrakcyjności.

Wszystkie prace uczniowie opracowali graficznie, drukujac je na tle opisywanych przez siebie miejsc- fotografii miasta. Punktem centralnym kacika literackiego była grafika wykonana przez jednego z młodych literatów, zatytułowana "Luboń za sto lat". Scenariusz filmu jest w trakcie realizacji. Na festiwalu mogliśmy zobaczyć próbne zdjęcia.

Przedstawiam najlepsze z prac, które znalazły sie na wystawie. Miłej lektury!

 

Luboń

 

Luboń to bardzo piękne miasto,

zdobi i chwali nas to hasło.

Wokół jest pełno skwerów, zieleni.

Wesoły nasz Luboń kolorami się mieni!

Mamy boisko, place zabaw i Wzgórze Papieskie,

dla każdego znajdzie się zajęcie.

 

W historii naszej jest zapisane rolnictwo,

upamiętniający go pomnik „Siewcy” – to nie wszystko.

Obóz koncentracyjny leżący w Żabikowie,

również o nas dużo opowie.

Tu ginęli ludzie to nasza chwała,

wojny z Niemcami i o Ojczyznę walka cała.

 

Do zamieszkania mamy wszystko:

praca, odpoczynek i szkolnictwo.

Można tu mieszkać i pracować,

a w wolnym czasie leniuchować!

Pozna to każdy, kto tu zamieszka,
wiem o tym bo jestem z urodzenia – dumną lubonianką. 

 Jagoda Teszner

Luboń moim miastem

 

Luboń moim miastem, Luboń moim domem.

Tu 5 lat mieszkam, tu się wychowałem.

Przedtem zachwycałam się Ratuszem ogromem,

Teraz Luboń stał się moim domem

 

Luboń moim miastem, Luboń mym schronieniem.

W tym mieście niczego się nie boję, chronię się jego cieniem.

Jakby co, to nie schowam się za płotem.

Dla tej miejscowości uczę się z ochotą.

 

Luboń moim miastem, Luboń moją ostoją.

Tutaj sobie mieszkam, tutaj mam rodzinę swoją.

Przez Luboń strumyk Junikowski się wije

Na 55 – urodziny – niech 100 lat i

dłużej nasze miasto żyje       

 

 

Jolanta Zakrzewska

 

Luboń

Luboń – z trzech wsi stworzony:

Żabikowa, Lasku i Lubonia.

Ma już 55 lat.

Wiele przeszedł, dużo przetrwa

 

Jego mieszkańcy walczą

O ciszę. Liczne spotkania, protesty,

a f – 16 wciąż przerywają drzemki.

Liczne blokowiska – ludzi skupiska.

Jest Lubońska gazeta, może będzie telewizja,

ale jedno jest pewne:

„Luboń był, jest i będzie”

 

Dominik Buchting

 

Moim miastem Luboń...”

Moim miastem Luboń jest,

Nie wiesz gdzie to znajduje się?

To tam za górami za lasami...

No nie! Żartuję! To tuż pod twoim nosem!

 

Rozejrzyj się w koło

Co widzisz?

Bo ja obserwuje z rana

psa pana Jana, który

codziennie pod domem

arie wyszczekuje podniesionym tonem.

 

A oprócz tego co jeszcze widzisz kolego?

Bo ja jeszcze widzę moją szkołę

W, której są ławki i tablice

Do której tylko czasem wchodzą rodzice.

 

I wiem Jedno na pewno!

Moim miastem Luboń jest

I zawsze będę go kochać równie mocno

Niezależnie kiedy będę, jak i gdzie?

Zuzanna Holewińska

 

„Legenda ”

Dawno, dawno temu, przed tysiącem lat w okolicach tysięcznego roku naszej ery, na południe od Poznania żył ród Puszczyków – myśliwych i bartników. Ich wodzem był waleczny Lubom. Jego siostra, urodziwa Sławka, mieszkała w grodzie  Mieszka I – pierwszego księcia Polski. Była jego pogańską żoną.

-         Jaka szkoda, że Sławka już z nami nie mieszka – odezwał się Lubom zalewając swoją herbatę wodą z czajnika elektrycznego.

-         Racja – odpowiedział mu Lasek, jego wierny kompan i przyjaciel, strojący właśnie gitarę elektryczną.

Rozmowę przerwał dzwonek do drzwi.

-         Kto tam? – spytał Lasek patrząc przez zardzewiały ze starości wizjer.

-         To ja, Sławka – dobiegł ich głos zza drzwi. – otwórzcie!

   Drzwi zostały szybko odkluczone i zziębnięta dziewczyna weszła do środka.

-         Kiedy  Dąbrówka przyleciała swoim helikopterem, kazano mnie odesłać do domu – mówiła zapłakana Sławka.

-         U nas będzie ci o wiele lepiej – pocieszał ją Lubom.

-         To nie jest najgorsze – kontynuowała. – Po przyjęciu chrześcijaństwa  przez Mieszka wszystkie pogańskie rody zostały odsunięte od wpływów.

-         Lasek zbieraj ekipę, Puszczyk wyprowadź czołgi z garażu, a reszta po broń do magazynu – sprawnie zarządził dowódca.

Oddziały zbrojne Puszczyków wyruszyły przeciwko Mieszkowi. Jednak wojska króla były silniejsze i rozgromiły oddziały Luboma. Na pamiątkę tego wydarzenia zachowały się trzy miasta: Luboń, Puszczykowo i Lasek.

                                                          Jakub Kowalewski Vb

  

„Legenda o powstaniu Lubonia”

            Opowiem, teraz jak to kiedyś połączyły się trzy wioski tworząc jedną, którą można zobaczyć po dziś dzień.

            Dawno, dawno temu na ziemiach słowiańskich niedaleko siebie znajdowały się trzy osady: Luboń, Żabikowo oraz Lasek. Wioski te żyły ze sobą w pokoju i nie toczyły walk. Każda osada miała swojego przywódcę. „Królem” Lasku był mężny oraz wyjątkowo uczuciowy Sandramin, księciem Lubonia nazwano przystojnego Protona, natomiast władzę   nad Żabikowem sprawiał „stary” Brotan mający pześliczną córkę Mirenę. Jak co roku na „zjeździe trzech osad” do parku wrzosowego przybyli wszyscy władcy wiosek, aby pomówić o ważnych sprawach politycznych. „Stary” Broten chcąc aby wszystkie osady połączyły się w jedną (uważał, że jeżeli będą potężniejsi łatwiej im będzie pokonać napór wroga), wymyślił intrygę, wiedział bowiem, że w innym sposób nie przekona młodych i niedoświadczonych władców aby połączyli się ze sobą. Dobrze wiedział o skrytej miłości jaką obdarzała Sandromiana jego córka, kazał jej więc zauroczyć Sandramiana a następnie wyjść za niego za mąż w tajemnicy przed księciem Lubonia, bowiem przystojny Proton obdarzał gorącym uczuciem Mirenę. Gdyby dowiedział się o ślubie wybuchłyby wojny, a nie o to chodziło staremu władcy. Następnie kazał swojej córce aby wyszła za Protona również w tajemnicy pzed obecnym mężem. W ten sposób wioski połączyły się i „stary” Broten mógłby powierzyć Mirenie nad połączonymi osadami. I tak, też się stało. Niestety wkrótce po drugim ślubie Sandremian dowiedział się o wszystkim i wyruszył na wojnę. Zrozpaczona Mirena chciała popełnić samobójstwo ale od tego odciągnął ją drugi mąż dając jej rozgrzeszenie za to, że go okłamała. Proton po powrocie Sandromiana widząc, że nigdy nie rozdzieli prawdziwych „kochanków” postanowił opuścić wioskę i wyruszyć w daleką podróż.

            Mirena i Sandromian rządzili połączonymi osadami przez wiele lat ze swym potomstwem nazywając uroczyście wioski Luboniem na cześć Protona, który zrzekł się miłości.

 

  Zuzanna Holewińska

 

Pewnego razu właściciel karczmy w Poznaniu imieniem Krzysztof zaczął rozmyślać, jak to jest być królem.

Myślał o tym już tak długo, że nie wytrzymał. Postanowił, że założy własną osadę. Osiodłał więc swego najlepszego konia, wziął prowiant dla tuzina chłopów i ruszył w kierunku południowych borów.  A przez niniejsze bory biegła tylko jedna ścieżka do krakowskiego grodu. Kiedy był z dala od miasta, zaskoczyła go noc. A że obozu żadnego widać nie było, skręcił do lasu w nadziei, że znajdzie jakąś grotę lub jaskinię. Ku jego zdziwieniu zobaczył opuszczoną chatę. Przywiązawszy konia do drzewa, ruszył w kierunku budynku. Kiedy otworzył drzwi ujrzał niezwykły porządek. Polubił to miejsce bardzo i właśnie od słowa „lubił” powstała obecna nazwa Luboń.

Jednakże jedna chata już wkrótce przestała mu wystarczać. Zbudował stajnię, spichlerz oraz kilka domów, a wszystko ogrodził palisadą z wbitych w ziemię pni sosnowych. Wstępu do osady broniła wielka masywna brama. Wkrótce ludzie zaczęli przybywać do wioski, wabieni przyjazną nazwą, aby tam zamieszkać. I tak mała osadka w lesie zaczęła przekształcać się w warowne miasto z ośrodkiem kultury, które w tamtych czasach były rzadkie.

Zafascynowani spokojem, jaki tu panował, mieszkańcy Poznania, Krakowa i Warszawy oraz mieszczanie innych grodów zaczęli zjeżdżać i tu się osiedlać. Dzięki marzeniom Krzysztofa, ciężkiej pracy ludzi i miłej atmosferze gród rozwijał się szybko i przerwał do dziś.

 

Łukasz Zawiski

 

Luboń przyszłości

Wypracowanie, które piszę, dotyczy moich marzeń o Luboniu w przyszłości. Niestety, jeśli będzie tak jak jest teraz, moje marzenia się nie spełnią.

Chciałabym, żeby w Luboniu powstało więcej miejsc do wypoczynku, np. na wyrobiskach po glinie  można by stworzyć świetne miejsce na letnie pikniki, czy kąpielisko. Wśród szumu swobodnie rosnących drzew, spacery byłyby przyjemnością.

Gdyby bloki mieszkalne były pomalowane w przeróżne kolory i wzory, miasto nabrałoby radości. Po osiedlach biega bez celu dużo małych dzieci, to niebezpieczne. Osobne, zamknięte place zabaw to dla nich najlepsze rozwiązanie, a dla rodziców mniej obaw. Tuż obok Wzgórza Papieskiego mógłby powstać basen. To byłaby atrakcja!

Lubońskie ulice są w złym stanie. Gdyby wylać na nie świeży asfalt, uniknięto by wypadków, a jeśliby  poprowadzono nowe drogi wokół Lubonia poranne korki zacznie by zmalały. W miejscach, gdzie nie ma zabudowań, można posadzić rośliny. W ten sposób w przyszłości byłoby dużo zieleni. Przydałoby się więcej śmietników, ponieważ niektórzy, nie zważając na zaśmiecanie swojego miasta, wyrzucają śmieci na trawę, pod krzewy, itp. Na stadionie przy ul. Rzecznej, co dwa tygodnie odbywałyby się różne zawody, festyny i pokazy z dodatkowymi atrakcjami, np. popcorn czy wesołe miasteczko. Trzy razy w roku organizowano by  akcje zabierania śmieci, w których może uczestniczyć każdy. Szkoły podstawowe i gimnazja rozbudowano by, tworząc w nich, np. nowe sale gimnastyczne, ogródki, gdzie uczono by się biologii, nowe klasy, itp. Na stadion „Stella” przyjeżdżaliby piłkarze jako trenerzy przyszłych, młodych „gwiazd futbolu”. Tak mogłoby być…

Niestety w Luboniu powstaje coraz więcej bloków, co wiąże się z większą liczbą mieszkańców jak również samochodów, którymi się poruszają. Drzewa są wycinane w celu zbudowania nowych sklepów, itp. Przyroda umiera, ponieważ dusi się zanieczyszczonym powietrzem. Na murach, mieszkaniach wypisywane są coraz gorsze przekleństwa. Dzieci i młodzież bawią się w niebezpiecznych miejscach, a dorośli nie mają miejsc do wypoczynku. przyszłość będzie zatem taka sama, a może nawet gorsza…

Miasto traci swoje naturalne piękno. Mam nadzieję, że można jeszcze temu zapobiec. Dbajmy o nasze miasto!

Estera Kowalska

Dawno, dawno temu, przed wiekami, za czasów Mieszka Wielkopolskę porastały nieprzebyte puszcze.

Żyły w nich różne zwierzęta, ale tylko jedno było wyjątkowe- wielki dzik. Miał rozmiary słonia, biegał szybko jak błyskawica, a jego skórę nie mogła przebić żadna strzała. Każdy chciał go upolować. Książę Mieszko I również miał zamiar tego dokonać. Pewnego pięknego dnia pojechał on na polowanie razem ze swoim wiernym przyjacielem i pomocnikiem sir Lubońskim. Mieli najlepsze łuki, strzały i konie. Wiele godzin szukali tropu dzika. wreszcie znaleźli je. Podążyli za nimi. Następnego dnia znaleźli zwierzę. Ruszyli w pogoń. Gonili dzika bardzo długo, konie już ledwo oddychały ze zmęczenia, ale ciągle biegły. Mieszko I strzelił z łuku, lecz strzała tylko musnęła zwierzę. Sir Luboński też spróbował kilka razy. Lecz strzały odbijały się od twardej skóry groźnego zwierza.

- Wasza wysokość, mam ostatnią strzałę- powiedział Luboński.

- Spróbuj trafić go w serce, to jedyny sposób!- Rozkazał książę.

-Dobrze, wasza wysokość- odpowiedział Luboński.

I strzelił. Strzała świsnęła w powietrzu i przebiła dzika na wylot, a następnie wbiła się w ziemię. Książę zsiadł z konia i podszedł do zwierzęcia, które już się nie ruszało.

Po tym wydarzeniu sir Luboński stał się bohaterem i na jego cześć w miejscu, w którym wbiła się strzała, utworzono miasto Luboń na pamiątkę wybornego strzelca. Miasto to istnieje do dziś.

Tomasz Urbaniak

 

 

Co się wydarzyło na naszym festiwalu?

20 maja odbył się w naszej szkole Festiwal nauki. Wszyscy byli bardzo podekscytowani. Na ten dzień zaprosiliśmy do szkoły ,ważnych dla nas gości, rodziców naszych młodych twórców.Dzieci wraz z opiekunami zaplanowały ekspozycję swoich prac, same też przygotowywały wystawę. Pośród wielu "twórczych produktów" znalazły się też prace z naszego albumu literackiego, które zatytuowaliśmy " Luboń słowem malowany". Rodzice z zainteresowaniem czytali piękne baśnie, dowcipem przyprawione legendy i pełne ciepła wiersze o naszym mieście. Razem zwiedzaliśmy wystawę, szukając inspiracji do nowych prac literackich, a było w czym wybierać

Agnieszka Górna


Luboń, nie tylko ten który znamy.

Co planujemy?
 
Uczestnikami projektu są uczniowie z klas 5 i 6.
Naszym zadaniem jest wykonanie fotografii prezentujących nasze miasto. Podczas tych warsztatów zwiedzamy miejsca znane i mniej uczęszczane.
Wykonane fotografie zostaną poddane obróbce w programie komputerowym. Część zdjęć zostanie zaprezentowana w formie colage. Część fotografii zostanie wykonana w taki sposób by można było je połączyć w formę zdjęć panoramicznych. Wszystkie efekty naszych prac będą zaprezentowane podczas wystawy prezentującej historię miasta.
Na końcu uczniowie wezmą udział w konkursie – Nasz Luboń
Fotografie oceniane będą w trzech kategoriach :
 1. Najciekawsza Fotografia.
2. Najciekawszy colage.
3. Panorama Miasta.
SFN odbędzie się w naszej szkole   20 maja   2009.
 
Co zrobiliśmy?

Obecnie uczniowie wyszukują ciekawe miejsca, w których chcieliby wykonać zdjęcia. Drugi etap to wykonanie fotografii..

Kolejne etapy to obróbka zdjęć w dostępnych w Internecie programach graficznych, wywołanie lub wydrukowanie efektówprac.

Pojawiają się pytania o sposób prezentacji fotografii. Niektórzy mają zamiar zrobić pokaz multimedialny w PowerPoint.

Projekt wykonują grupy dwie lub trzyosobowe.

 

Co się wydarzyło na naszym festiwalu?

 

     20 maja odbył się w naszej szkole Festiwal Nauki, gdzie zostały zaprezentowane zdjęcia wykonane przez uczniów. W południe w naszej szkole odbył się międzyszkolny konkurs wiedzowy OMNIBUS LUBONIA 2009, na którym w jednym z zadań dla uczestników wykorzytano nasze zdjęcia - zadaniem uczniów było wskazać co przedstawia zdjęcie i gdzie zostało wykonane.  Pozostałe pojedyncze zdjęcia oraz najciekawsze zdjęcia panoramiczne umieszczono na tablicy szkolnej w głównym holu. Podczas Festiwalu Nauki każdy miał możliwość wyszukania miejsc, które zna lub zastanowienia się nad zdjęciami z nieznanych sobie ujęć.  
Joanna Kordzińska
 
Copyright © 2013. Szkoła Podstawowa nr 2 im. Augusta hr. Cieszkowskiego Rights Reserved.


youtube